ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਲ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਬੱਚਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਬੱਚਾ ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਨੰਦੀ, ਬਾਰ-ਬਾਰ "ਪਿਤਾ! ਪਿਤਾ!" ਕਹਿ ਕੇ ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ। ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਉਪਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਨੰਦੀ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚੇ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦੇਖਾਂਗਾ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਾਂਗਾ।" ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਜਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ ਆਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਨੰਦੀ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਜਿਤਨੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦਾ ਵਰ ਦਿਓ।" ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਭੂਤ-ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੈਥੇ ਹੋਵੇ," ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਭੂਤ-ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, ਮੁੜ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਮੁੜ ਨਾ ਜਪੇਂ।" "ਤੂੰ ਮਹਾ-ਗਣਪਤੀ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਬਣ।" "ਤੂੰ ਸੋਭਾਵਾਨ, ਸਰਵਗਿਆਨ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੋਵੇਂ।" "ਜਦੋਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਲੈ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ।" ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਨੇ ਯਥਾ ਵਿਧੀ ਉਸ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗੁਣਵਾਨ ਕੁਵਾਰੀ, ਸੁਯਸ਼ਾ, ਦਿੱਤੀ। ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਮਰਤਵ ਮਨੁੱਖ ਮਰਦਾ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦਾ ਨਾਮ ਪੰਚਨਦ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦਾ ਆਤਮਾ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਾ-ਭੈਰਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਖੁਦ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਭਵ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਚਕਰ ਲਈ ਪੂਜਿਆ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ। ਉਥੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ-ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਮਾਪਤ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ। ਉਥੇ, ਉਸ ਪਰਮ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਪੁਣੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ। ਉਥੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਕੁਲੀਸ਼ਵਰ ਭਗਵਾਨ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਂ ਸ਼ਿਵ, ਦੇਵੀ ਸਮੇਤ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਰ ਕੇ ਉਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ। ਭੀਮੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਪਾਨ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਜਿਹਾ ਪਾਪ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿਵਯ ਵਾਰਾਣਸੀ ਹੈ, ਜੋ ਦਸ ਕਰੋੜਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਹੈ। ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਇੱਕ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਧੋ ਲੈਂਦਾ। ਪਰ ਉਸ ਲਈ, ਤੀਰਥ ਦੀ ਪੁਣੀ ਨਾ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਫਲ ਦਿੰਦੀ।