ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਉਤਰਾਈ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ‘ਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਵੀ ਉਥੇ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਨੰਦੀਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਨ, ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਦੀ ਝਲਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਧਨ ਅਤੇ ਵਿਲਾਸਤਾ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਘੀ ਦਾ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੀ ਗਾਂ, ਗਲ ਵਿੱਚ ਘੰਟੀ ਪਾ ਕੇ, ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਮਾਨ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ ਵਿਲਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਥੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖੀ ਚੌਦਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਰਿਣਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਤੀਰਥ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵृषਧਵਜ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਭਰਿਗੁ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਖੇਤਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਭੋਜਨ ਅਖੂਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਰਿਗੁ ਤੀਰਥ ਤੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਪस्या, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਅਖੂਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਰਿਗੁ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਉਥੇ ਹੋਣ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਥੇ ਗੌਤਮ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਚਿਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਅਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਉਥੇ, ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਹਰਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਰਾਹ ਤੀਰਥ ਦੀ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਮਾਰਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਕੇਵਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ ਦੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਦਾਨ ਇਥੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਕਰੋੜ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ, ਉਥੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸਧਾਰਣ ਫਲਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਧਨ, ਵਿਲਾਸ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।