ਇੱਕ ਵਾਰ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ, “ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਉਲਾਦ ਵਜੋਂ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, “ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉੱਚੀ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਿਆ। ਮਿਹਰ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ-ਚਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਨ ਲੈ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਜਨਾਰਦਨ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਸ ਕਰਮ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਦਿ ਪਿਤਾ। ਹਰੀ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਯੋਗ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇਗਾ।” ਫਿਰ, ਹਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ, “ਵਰ ਮੰਗੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਕ ਰੂਪ ਹਾਂ।” ਇਹ ਬਚਨ ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਆਖੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਸਰਵੋਚ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਜਨਮ ਲਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਰਤਾ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਅਧੀਨ ਦੈਵੀ ਰੂਪ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਸੋਮ ਹੋ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਰਾਤ ਹੋ, ਮੈਂ ਦਿਨ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਹੋ, ਮੈਂ ਗਿਆਤਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਮਾਇਆ ਹੋ, ਮੈਂ ਮਾਲਿਕ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਭਾਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਰਵੋਚ ਨਾਰਾਇਣ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਹਨ, ਰਾਖੀ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਉਹ ਇਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਆਧਾਰ ਹੋ।” ਇਸ ਤੋ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ ਜੋ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉਗਿਆ ਸੀ। ਇਥੇ, ਦੋ ਮਹਾਂ ਦੈਤ, ਮਧੁ ਅਤੇ ਕੈਟਭ, ਇਕੱਠੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦੈਤ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਜਰੂਰੀ ਸੀ। ਆਦੇਸ਼ ਹੋਇਆ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਦੈਤ ਮਾਰੇ ਜਾਣ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਅਤੇ ਜਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਮਧੁ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਹਰੀ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਆਖੇ, “ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਭਾਰ ਨਹੀਂ ਝੱਲ ਸਕਦਾ।” ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਤੇ ਨਿੰਦਰਾ ਦੇਵੀ ਇਕ ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ ਚੁਪ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਲਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋ ਗਏ। ਉਹ ਆਦਿ, ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਅਦਵੈਤ ਆਤਮਾ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਿਭੁ ਅਤੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ — ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਹਨ — ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੇ। ਪਰ ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੱਲ ਮਨ ਨਹੀਂ ਲਾ ਸਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਮੋਹ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਸੀ। ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਉਹ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਹੋਏ। ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੁਖ ਤੋਂ ਕ੍ਰੋਧ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਅਸਰ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਿਆਸ ਦੇ ਕਣ ਡਿੱਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਹੋਈ। ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਲਯਕਾਲ ਦੀ ਅੱਗ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ।