ਸਭ ਤਪਸਵੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਦਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਤੀਨ ਨੈਨਾ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਅਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਣਾਮ। ਹੇ ਉਹ ਜੋ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਅਸੰਗ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨ੍ਰਿਤਯ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਭੈਰਵ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸੰਯਮੀ, ਸ਼ਾਂਤ, ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਹਰਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ, ਜੀਭ ਚਟਕਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਯੋਗ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਘਨੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗੇ, ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਅੱਗ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮਹਾਨ ਦੇਵ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮੋੜਧਾਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਕਾਲ ਦੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿਚ ਕੁਝ ਗਲਤ ਕਰ ਬੈਠੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮਾਫ ਕਰਨਾ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਅਸਲ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਵੀਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਯੋਗ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੋਇਆ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਸਾਨੂੰ ਫਿਰੋਂ ਉਹੀ ਰੂਪ ਵਿਖਾਓ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।” ਤਦ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਰਮ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅੰਗਿਰਸ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੁਆਮੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ? ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ? ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਦੱਸੋ।” ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਾਇਆ ਸੀ। ਸਾਂਖਯ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਖ਼ਾਲਸਾ ਗਿਆਨ ਹੀ ਅੰਤਿਮ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖ਼ਾਲਸਾ ਸਾਂਖਯ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਉੱਦਮ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਗਈ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਮੋਹ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਇਸਨੂੰ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਜਾਣਿਆ, ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਂਖਯ ਦੀ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਨੰਦਮਈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਰਮਲ ਮੁਕਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਓ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵਜੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਹਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਹੀ ਮੰਗਲਮਈ ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ, ਇਹ ਰੂਪ ਮੇਰਾ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ (ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ), ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਭਜਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਚਿੱਤ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ, ਨਗਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ, ਸੁਖਸ਼ਮ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ, ਵੇਦ ਪਾਠ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹ ਪਸ਼ੁਪਤਿ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ, ਵਾਸਨਾ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇਸ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਉਹੀ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ, ਯੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਣ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਲਈ ਕ੍ਰਿਤਾਰਥ ਹੋ ਗਏ।