ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਅਤੇ ਮੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਧਿਆਨ, ਜਪ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ—ਇਹ ਸਭ ਅਖੁੰਨ ਹਨ, ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਦੇਵਦਾਰ ਦਾ ਜੰਗਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨਾਨ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਕਈ ਤੀਰਥ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸੁਤ ਜੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮੋਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਹਾਨ ਮুনি ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ। ਹਰਾ ਨੇ, ਉਸ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਕੇ, ਦਰੂ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਉੱਥੇ ਗਏ ਤਾਂ ਕਿ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਸਮਝ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਉਤਸੁਕ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਚੌੜੀ ਦੇਹ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ, ਸਿਰਫ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਸਤ੍ਰ ਬਣਾਕੇ, ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਗੁਣ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਜੀ ਨੇ ਮਹਿਲਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਮੁਖ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਸਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ, ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਉੱਤਮ ਚਾਲ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਭਰਿਆ ਰੂਪ ਸੀ। ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਭੀਖ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਮਾਇਆ ਵਿਚ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵੀ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਈਆਂ। ਉਹ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਫਿਰਦੀਆਂ। ਸਭ, ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਈਆਂ। ਇੱਕਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਹ ਗਲੇ ਮਿਲਦੀਆਂ। ਹੋਰ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਭੌਂਹਾਂ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ, ਇਧਰ-ਉਧਰ ਫਿਰਦੀਆਂ। ਉਹ ਮਾਇਆ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੱਕ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਦਿ-ਪੁਰੁਸ਼, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ ਅਮਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਛਲ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਤਾਰੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੋਹਤ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?" ਹੁਣ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨੋ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੋ, ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡੋ, ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰੋ।" ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ"—ਇਹ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। "ਇਹ ਸਾਡੀ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।" ਪਰ, "ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ," "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਅਸਲ ਨਹੀਂ, ਤੁਰ ਜਾਓ!" "ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ," ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉੱਚਤਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਭੀਖ ਮੰਗਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਆਈ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ, ਧਰਮਵਾਨ, ਵਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਮੁਖ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।