ਇੱਕ ਵਾਰ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੇਜ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਲਟਕਦੀ ਅਸਧਾਰਣ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਅਣਮਾਪਣਯੋਗ ਸਵਰੂਪ, ਤੇਜ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਜਨਾਰਦਨ, ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਉੱਠ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਅਜਨਮਾ, ਅਨੰਤ, ਅਕਲਪਨਯੋਗ, ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਯੋਗੀ, ਮਹਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹਨ। ਉਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਮੇਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਕੱਲਾ, ਅਖੰਡ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਦ ਦਿੱਤੇ; ਇਹ ਸ਼ੰਕਰ ਹੁਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। "ਮੈਨੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਸਮਝੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ," ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਕਿਹਾ। "ਤੁਸੀਂ ਦਿਵਿਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਤਤਵ ਵੇਖ ਸਕੋਗੇ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸ਼ਿਵ, ਪਿਤਾ, ਉਸੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਥਰਵਸ਼ਿਰਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲਈ ਅਵਿਨਾਸੀ ਤਤਵ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ।" "ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਾਤਮਾ, ਤੂੰ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਵਰ ਚੁਣੋ," ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਪਰਮ ਪੁਰਸ਼, ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨंदीਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਤੂੰ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਰਵੋਚ ਸਵਭਾਵ ਨੂੰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਕਿਰਪਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਤੈਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ, ਕਰ।" "ਹਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਯੋਗ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਦਾ ਧਾਰਕ ਹੋਵੇਗਾ।" ਹਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਕੋਈ ਵਰ ਚੁਣੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਲੱਗ ਨਹੀਂ।" ਹਰੀ ਨੇ ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਕਤੀ ਜਾਗੇ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਹਾਇਕ ਦੇਵਤਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ; ਤੂੰ ਰਾਤ ਹੈ, ਮੈਂ ਦਿਨ। ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਗਿਆਨੀ; ਤੂੰ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਸੁਆਮੀ। ਜਿਸ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਮੈਂ ਰੂਪ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਖੰਡ ਹੈ, ਉਹੀ ਪਰਮ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈ।" "ਇਸ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ, ਦੇਵਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਸਮੇਤ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਉਹ ਇੱਕ ਆਸਰਾ, ਅਪਰਕਟ, ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ, ਜੋ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੋ ਮਹਾਨ ਦੈਤ, ਭਾਈ ਮਧੁ ਅਤੇ ਕੈਟਭ, ਇਕੱਠੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸ਼ਾਰੰਗਧਾਰੀ, ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ।