ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਿੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਥੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਰੋਵਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇ ਮਹਾਂ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਚਮੜੀ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਮੁੰਜਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹਾਜ਼ਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਇਨਸਾਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਮਾਨਸਾ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਰਵੋਚਤ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਮਾਰਗ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਸਿਧਾਂ, ਚਾਰਣਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਇੱਕ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਉਣ ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਸ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੇ ਦਸ ਉਤਰਜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਰਵਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਸਦਾ-ਅਵਿਨਾਸੀ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਯਣ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਤਰਵਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਕਤੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਓਗੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਸਰਵੋਚਤ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਚਤ! ਇੱਥੇ ਧਿਆਨ, ਜਪ ਤੇ ਆਤਮ-ਸੰਯਮ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਖੁੰਨ ਹਨ। ਦੇਵਦਾਰ ਦਾ ਜੰਗਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਹਾਜ਼ਰ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਇਸ਼ਨਾਨ-ਸਥਾਨ ਤੇ ਅਨੇਕ ਧਾਰਮਿਕ ਤੀਰਥ ਹਨ। ਇਸ ਮਾਹੌਲ ਵਿਚ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਕਿ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ?" ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀਅਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅਨੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਰਾ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਅਵਗੁਣ ਨੂੰ ਜਤਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਦਰੂ ਵਣ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਸ਼ੰਕਰ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਿ ਖੋਈ ਹੋਈ ਸਮਝ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲੈ ਆਵੇ। ਉਹ ਖੇਡ ਵਿਚ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਚੌੜੀ ਦੇਹ ਵਾਲਾ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ, ਸਿਰਫ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਪੋਸ਼ਾਕ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ, ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਸਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਗਰੂਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਹੰਸ ਵਰਗਾ ਚਾਲ, ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਆਕਰਸ਼ਕ — ਹਰੀ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭਿਖ ਮੰਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੋਹ ਵਿਚ, ਔਰਤਾਂ, ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਛਾ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਖੇਡਾਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਰਿ ਦੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਰੇ, ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਪੀੜਤ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਏ।