ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਜੋ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਥੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਹੁਣ ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਡੇ ਵਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਾਲ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।" ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ। ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅਕਾਲੀ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ: "ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ। ਹੇ ਨਰਪਤਿ, ਜੋ ਅਦਵੈਤ ਸਰੂਪ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ, ਸੂਰ ਦੇ ਦੰਤ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਨਰਤਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਬਲਿਦਾਨ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਤਦ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਲ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਕੋਲੋਂ ਵਰ ਮੰਗਿਆ: "ਇਹ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇ।" ਕਿਉਂਕਿ, ਹੇ ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਤਦ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਥਾਂ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਮਹਾਨ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਚੱਟਾਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪੈਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਲਈ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਵੈਦਿਕ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਕੇਦਾਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਆਸਥਾਨ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਪੀਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਅਵਿਨਾਸੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦਾ ਯਜ੍ਨ ਨਾਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇੱਥੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਜੋ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਅਵਿਨਾਸੀ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਫਲ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਨ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਊਆਂ ਦੇ ਦਾਨ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਜਾਂ ਇਕ ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਲੋਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਕੰਦ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਛੇ-ਮੁਖੀ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਕੰਦ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪੀ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਥਾਂ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਰੇ ਹੋਏ ਲਈ ਸਵਰਗ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਓ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।