ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਥੇ, ਭਗਵਾਨ ਹਰਾ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਚਿਤ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਹਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਓਥੇ ਹੀ ਲਗਾ ਕੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਰੁਦ੍ਰ ਸੁਤਰ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਆਇਆ। ਸਮੇਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ ਆਇਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਅਤੇ ਸ਼ਤ ਰੁਦ੍ਰੀਯਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ। ਮੌਤ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, "ਆ, ਆ।" ਮੌਤ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, "ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਛੱਡ, ਜੋ ਏਕ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ।" ਪਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਜੋ ਵੀ ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।" ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਸ਼ਤ ਰੁਦ੍ਰੀਯਾ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜੋ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, "ਹੁਣ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਾਲ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ।" ਕਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਸ਼੍ਵֵਤ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਕਿਹਾ, "ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹਨ; ਮੋਖ ਦੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਨਰਪਤਿ, ਅਦਵੈਤ ਸਵਰੂਪ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਦਾ ਅਵਿਨਾਸੀ, ਵਰਾਹ ਦੰਤ ਧਾਰੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮਹਾਨ ਨਰਤਕ, ਬਲਿਦਾਨੀ, ਬਲਿਸ਼ੀਲ ਧਜਾ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਤ੍ਯ ਗਣਪਤਿਤ੍ਵ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਮੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਕੋਲੋਂ ਵਰ ਮੰਗਿਆ, "ਇਹ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇ।" ਮੌਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਕੰਮ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੈਥੋਂ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਉਹ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਚਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਗਣਪਤਿਤ੍ਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਥਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਮਹਾਨ ਨਿਵਾਸ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਅਨਿਸ਼ਠਾਵਾਦੀਆਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ। ਵੈਦਿਕ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਦੀ ਉਚਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਉਥੇ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਕੇਦਾਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਪੀ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਤਿ ਉਤਸਾਹ ਨਾਲ ਸਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਓਥੇ, ਦੱਖ ਦਾ ਯਜ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਉਥੇ ਮਰੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਵֵਤਦਵੀਪ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।