ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਰਜਸ ਤੋਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪਣੇ ਸਵੈ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਪਰਮ ਸਵਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਉੱਤਰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੁਦ੍ਰ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਹਾਂ। ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਭਗਵਾਨ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਕਾਲ—ਇਹ ਸਭ ਪਰਮ ਤੱਤ ਦੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ। ਉਹ ਅਣਮਨਫ਼ਸਤ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ—ਇਹ ਵੀ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ। ਜਗਤ ਵਿੱਚ, ਅਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮ—ਅਕਾਸ਼—ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਹੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰ ਯੋਗ ਹਾਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਅਨੰਤ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰੋ। ਉਥੇ, ਭਗਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾਲ, ਇਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਥਾਂ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ, ਪਰਮ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਕਰੋੜ ਸਯੰਯਮੀ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਗਏ। ਪਰ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੋ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਵਿਵਾਦ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕੀਤੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹर्षਿਤ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਏ। 'ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਲਿਆ ਹੈ,' ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ, ਸਭ, ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਚਾਨਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਸਯੰਯਮ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਧਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੋ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤਰਵਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਹਰਾ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਮਨ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ-ਸ্তুਤੀ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਜਾਪਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਲੈਣ ਆਇਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕਾਲ, ਜੋ ਮੌਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤੀਬਰ ਹੈ, ਉਥੇ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਮਾਇਆ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਯ ਸ্তুਤੀ ਜਾਪੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੌਤ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਆ, ਆ।' ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਇਕ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਰਾਜਾ, ਬੰਧਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਯ ਸ্তুਤੀ ਜਾਪਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਹੁਣ, ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।' ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਾਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇ।' ਕਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰੁਦ੍ਰ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜਦ ਸ਼੍ਵੇਤ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।' 'ਤੁਸੀਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਅਖੰਡ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।