ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਹ ਸਭ ਘਟਨਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜੋ ਨਾਸ਼ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਦਾ ਮਾਲਿਕ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ।" ਉਸ ਨੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਕਿ "ਤੂੰ ਉਸ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈ, ਜੋ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਅੰਤ।" ਉਸ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਰਵੋਚ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਭੀ ਜਗਤਾਂ ਦਾ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿ਷्णੂ ਜੀ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਅਜਾਣ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ।" ਵਿ਷्णੂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, "ਮਾਇਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਦਾ ਕਾਰਣ ਆਪ ਹੀ ਹੈ।" ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਪਰਮ ਸੱਚ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਣ ਲਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹਰਾ (ਸ਼ਿਵ) ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਸਕਣ। ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜੇ, ਤੇਜ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਬੜੀ ਅਦਭੁਤ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਲਟਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਅਮਾਪ ਆਤਮਾ, ਤੇਜ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਜਨਾਰਦਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉੱਠ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਉਹ ਅਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਅਕਲਪਨਯ, ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸੁਆਮੀ ਹਨ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯੋਗੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਹਮ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵਦੇ ਹਨ।" ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਦੇਵ, ਇਕੱਲੇ, ਨਿਰਵਿਕਾਰ, ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ। "ਉਹੀ ਤੈਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦੈ; ਹੁਣ ਇਹ ਸ਼ੰਕਰ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।" "ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਜਾਣ," ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਆਖਿਆ। "ਤੈਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮਿਲੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਉਹ ਪਰਮ ਤੱਤ ਵੇਖੇਂ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ, ਪਿਤਾ ਸ਼ਿਵ, ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਿਆ। ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਅਥਰਵਸ਼ੀਰਸ ਸੂਤਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆ, "ਮੈਂ ਖੁਦ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਜਗਤ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਅਵਿਨਾਸੀ ਤੱਤ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ।" "ਵਰ ਮੰਗ, ਹੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤਮਾ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਵਰਦਾਨ ਦਿੰਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਿਸਪਾਪ।" ਵਿ਷्णੂ, ਜੋ ਪੁਰੁਸ਼ ਹਨ, ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼-ਧਵਜ (ਸ਼ਿਵ) ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆ, "ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਸਮਾਨ ਹੋਵੇ।" "ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸੱਚੀ ਪਰਮਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ।" "ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ, ਰਾਜਸੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਨਿਸਪਾਪ।" "ਇਹ ਕੰਮ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਕਰ, ਹੇ ਜਗਤ ਪਿਤਾ।" "ਹਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੀ ਯੋਗ ਅਤੇ ਮੰਗਲਤਾ ਦੇ ਧਾਰੀ ਹੋਣਗੇ।" ਹਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ, "ਵਰ ਮੰਗ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।" ਉਹ ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।