ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਥੇ, ਨਾਰਾਯਣ ਪਰਮ ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਪੁਰਖ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਸ਼ੰਭੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਉਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਮਾਤਰ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੱਗ ਦੀ ਮਥਨੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਦੱਖਾ ਵਲੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦਾ pavittar ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਹਯਸ਼ੀਰ ਨਾਰਾਯਣ, ਸਦਾ ਲਈ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਆਦਮੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਮਾਨਵ ਸੁੰਦਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਏ, ਤਾਂ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਪੰਜ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਵ੍ਰਸ਼ਧਵਜ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੁਦ੍ਰ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨੱਚਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਚੀਰ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਰਾਖ ਦਾ ਢੇਰ ਵਿਖਾਇਆ। ਐਸਾ ਤਪ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਤਿਆਗੀ ਨੂੰ ਸੂਭਾਵਿਕ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਵਿਚ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਹਰਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਨੱਚਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ, ਦਾਂਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਡਰਾਉਣਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਲਮਈ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ। ਸੰਯਮੀ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਸੁਕਤ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। "ਡਰੋ ਨਾ ਬੱਚੇ," ਹਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਦਵਾਂ?" ਫਿਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ: "ਇਹ ਕਿਹੜਾ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਵੱਡੇ ਸ਼ਿਵ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਯੋਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਉਹ ਅੱਗ ਹਨ ਜਿਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਸਾੜਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਕਾਲ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਹਰਾ ਹਨ। ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਪੁਰਖ ਹੈ; ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ, ਮੈਂ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਤੋਗੁਣੀ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਜਗਤ ਦੀ ਮੂਲ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਐਸਾ ਸੰਤ ਜਣੇ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਨਾਰਾਯਣ ਪਰਮ, ਅਵ੍ਯਕਤ ਅਤੇ ਮਾਇਆ-ਸਰੂਪ ਹਨ—ਐਸਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਪਚੀਸਵੇਂ ਤੱਤ, ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ।