ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪੂਰਵਜ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਗਯਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਤਰ ਉਸਦੇ ਲਈ ਵਿਅਕੁਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਉਹ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਤਨ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਿਤਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ, "ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਗਯਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।" ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਵੀ ਗਯਾ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪ ਵੀ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਮਹਾਨ ਜਗ੍ਹਾ ਪ੍ਰਭਾਸ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਾ ਭਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਓਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋਤਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਗਣਪਤੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਵਿਜਯਾ ਨਾਮਕ ਲਿੰਗਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਵਸਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਇਕੋ ਮੰਝਾ ਰੁੱਖ ਹੈ, ਜੋ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੋਖਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਕਰਮ ਸਮੇਂ ਉਸ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਹਨ, ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੰਭੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਵֵਤਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਥੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਮਥਨੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਹੀ ਹਯਸ਼ੀਰ ਨਾਰਾਇਣ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਪੁਸ਼ਕਰ ਉਹ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਥੇ ਉਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁੰਦਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਇਛਾ-ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਹਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੰਜ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਨੰਦੀ ਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਇਉਂ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।