ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਸੁਣੋ, ਜਦੋਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਸਰੋਤ ਤੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਅਗਨਿ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਅੰਤਧਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਘਟਨਾ ਇਸ ਤੌਰ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਸਤ੍ਰੀ ਜਾਤੀ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦਾ ਇਹ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਾਹ ਹੈ। ਉਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ, ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਯਤਨ ਕਰੇ, ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਯੋਗੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਮਹਾਤਮਾ ਵੀ, ਭਾਗਵਾਨ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਪਰ ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਦਾ ਸਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਸਭ ਦੋਸ਼ ਛੱਡ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਵਰਨਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।" ਹਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸੱਤ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਯਾਗ ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਨੇ ਗਾਈ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਜੇ ਕੋਈ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਥੇ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਪਥਰ ਦੀ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਿਤਰ ਉਸ ਲਈ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇਹੜਾ ਯਤਨ ਉਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਜੋ ਵੀ ਵੰਸ਼ਜ ਗਯਾ ਪਹੁੰਚੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਭ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਜੇ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਵੀ ਗਯਾ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਵੇਗਾ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਗਯਾ ਜਾ ਕੇ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਭਾਸ਼ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵੀਯ ਭਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਟੱਲ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉੱਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋਤਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਪੁਣ੍ਯ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਵਿਜਯਾ ਨਾਮਕ ਲਿੰਗ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਇੱਕੋ ਆਮ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਹੈ, ਜੋ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਉੱਥੇ sovereign ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।