ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਹ ਮਾਤਾ, ਅਤੁਟ ਸਤਿ ਤੇ ਧੀਰਤਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੇਸ਼ਵਰ, ਅਗਨਿ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵੱਲ ਚਲੀ। ਉਹ ਕਾਲ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ ਅਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੋਖ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਪਹੁੰਚੀ। ਉਹ ਅਪਾਰ ਊਰਜਾ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਗਈ। ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਅਗਨਿ ਦੇਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੱਕ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। "ਹੇ ਅਗਨਿ! ਤੂੰ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇ," ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਖੜੀ ਰਹੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਰਾਮ ਵੱਲ ਖੁਲ ਗਈਆਂ। ਤਦ ਅਗਨਿ-ਦੇਵ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਅਗਨਿ-ਦੇਵ ਨੇ ਉਹ ਸਿਤਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਟਿਕੀ ਰਹੀ, ਨੂੰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਲੰਕਾ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਸੀ, ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦ ਅਗਨਿ-ਦੇਵ ਨੇ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ, ਪਰ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਫਿਰ ਅਗਨਿ-ਦੇਵ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹਨ, ਨੇ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ। ਰਾਘਵ ਨੇ ਵੀ ਅਗਨਿ-ਦੇਵ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਵਾ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਏ। ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਗਨਿ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ। ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਅਗਨਿ-ਦੇਵ ਨੇ ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜੀ ਗਈ ਉਹ, ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਮ ਬਣ ਗਈ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਪਾਸ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਰੂਪ ਰਚੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਵਣ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਮਾਇਆ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸਕ ਰਾਵਣ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। "ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਆਤਮਸਰੂਪ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ਾਤਕਾਰ ਕਰ," ਅਗਨਿ-ਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਰਾਘਵ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਅਗਨਿ-ਦੇਵ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਘਟਨਾ ਸਤ੍ਰੀ-ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਵਜੋਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇ enna ਤੱਕ ਕਿ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦਾ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮਾਰਗ ਹੈ। ਉਹੀ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਪਰਮ ਯੋਗੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਯੋਗੀ ਮਹਾਨ ਤਪ ਨਾਲ ਯੋਗ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਪਰ ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਆਸਥਾਵਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਹ ਕਥਾ ਸਦਾ ਪੜ੍ਹੇ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਵੇ। ਉਹ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹਰੇਕ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੁਣ, ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਜੀ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਸਭ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਸੱਤ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਯਾਗ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਜਿਕਰ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਜੇ ਕੁਝ ਵੀ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀ, ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਕੁਲ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।