ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ, ਤਦ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮ ਉਸ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਅਸ਼ੁੱਧੀ ਨਾਲ ਲਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇਕ ਰਾਤ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਿਆਜ਼, ਲਸਣ ਜਾਂ ਘੀ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਕੱਟ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਯਮ ਦੋਹਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੋਜਾਤੀ ਕੁੱਤੇ ਵੱਲੋਂ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਮਨੁੱਖ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਲ ਧਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਧਾ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਰਜੋਦਰਸ਼ਨ ਸਮੇਂ ਨੇੜੇ ਜਾਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਅੱਧਾ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਕੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੁਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਜਾਪ ਕਰੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ। ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਜੌਂ ਦੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਝੂਠਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਕੁੱਤਾ-ਭੋਜੀ ਦੇ ਸਾਏ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹੱਡੀ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਗਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵਰਤ ਰੱਖੇ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਬਾਕੀ ਸਮੇਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਵਾਦ ਜਿੱਤ ਵੀ ਲਏ, ਫਿਰ ਵੀ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਲਹੂ ਵਗਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਅਤੇ ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਤ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਲਿੰਗ ਕੱਟ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲਿੰਗ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਤਮ ਦੋਜਾਤੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਦੀ ਝਲਕ ਵੇਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਪਾਪ ਐਸੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ, ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਅਤੇ ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਣ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਯਮ, ਧਰਮਰਾਜ, ਮ੍ਰਿਤਯੁ ਅਤੇ ਅੰਤਕਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰਤ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸੰਯਮਿਤ ਰੱਖ ਕੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਂਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਣ ਆਦਿ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਵੀ ਮਹਾਂਪਾਪਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਿਯਤ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸੰਕੋਚ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।