ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਾਵਨ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਪਾਅ ਦੱਸੇ ਗਏ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ। ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਜਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਇਹ ਸ਼ੁੱਧੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਣਧਿਆਨ ਕਰ ਕੇ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜਪੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਬਚਤ ਤੋਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਪਤਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਣਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੱਗ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਵਾਪਸ ਛੂਹ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਆਜ਼, ਲਸਣ ਜਾਂ ਘੀ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਕੁੱਤੇ ਨੇ ਕੱਟ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਯਮ ਦੋਹਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਜਾਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਜੇ ਕੁੱਤੇ ਨੇ ਦੁਜਾਤੀ ਨੂੰ ਕੱਟ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਰੋਗੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਕੋਲ ਧਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਰਜੋਦਰਮ ਸਮੇਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਅੱਧਾ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਕੀ ਲਾ ਕੇ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਰਤ ਧਾਰੀ ਮਨੁੱਖ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ। ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰੇ ਅਤੇ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰੇ। ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਜਦੋਂ ਜੂਠੇ ਜੌ ਖਾ ਕੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਚੰਡਾਲ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਘੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਰੱਖੇ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਗੇ ਵਧ ਕੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗੇ। ਜੇਕਰ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਵੀ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਵੀ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਖੂਨ ਵਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਤੇ ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਤ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਲਾ ਕੇ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪਾਪ ਮੁੱਕਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਲਿੰਗ ਕੱਟ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਲਿੰਗ ਕੱਟਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੇਖੇ, ਤਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਤੱਕੇ ਅਤੇ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ। ਕੁਝ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਸੋ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ, ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਅਤੇ ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਵਰਤ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਦੁਰਚਰਣਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਤਦ ਯਮ, ਧਰਮਰਾਜ, ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਤੇ ਅੰਤਕਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।