ਇਹ ਧਰਮਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵਿਦਿਅਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਧਰਮਨਿਸ਼ਠਾ ਵਧਾ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਾਤ ਦੀ ਤਪस्या ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ, ਗਾਏਤਰੀ ਮੰਤਰ ਦੀ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨਹਾਉਣ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਥਕਾਵਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੰਯਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਚੁਤਕਾਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵ੍ਰਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਪਾਏ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਅਚਾਰਯ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਗਰਮ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਜਾਂ ਨੰਗਾ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸ਼ਾਕਲ ਹੋਮ ਕਰਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਨਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੰਜਗਵ੍ਯਾ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ। ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿਆ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਕੇ ਗਾਏਤਰੀ ਮੰਤਰ ਦੀ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰਣ ਨਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਪੰਜਗਵ੍ਯਾ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿਆ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਂ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਨਹਾਉਣ, ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਲਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵਾਪਸ ਛੂਹਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਬਾਅਦ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਆਜ਼, ਲਹਸਣ ਜਾਂ ਘੀ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂ ਲੱਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਯਮ ਦੋਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾਉਣ ਜਾਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋਵਾਰ ਜਨਮਿਆ ਮਨੁੱਖ, ਜੇਕਰ ਕੁੱਤੇ ਨੇ ਕੱਟਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਬਿਮਾਰ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਧਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਵ੍ਰਤ ਕਰਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪਤਨੀ ਦੇ ਰਜੋਦਰਮ ਸਮੇਂ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਅਤੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਵ੍ਰਤਧਾਰੀ ਨੂੰ ਗਾਏਤਰੀ ਮੰਤਰ ਦੀ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰਣ ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਾਏਤਰੀ ਮੰਤਰ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰਣ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰੇ। ਉਹ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵ੍ਰਤ ਜੌਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਚਾਹੇ ਝੂਠਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਕੁੱਤੇ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਨਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੀ ਦੇ। ਇਨਸਾਨੀ ਹੱਡੀ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਗਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਪੰਜ ਸਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਤ ਨਿਭਾਏ। ਨਹਾਉਣ ਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਸਮੇਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਾਫੀ ਮੰਗਣ ਜਾਵੇ। ਵਿਵਾਦ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਮਾਫੀ ਮੰਗਣ ਜਾਵੇ। ਜੇਕਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਖੂਨ ਵਗਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਅਤੇ ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਵ੍ਰਤ ਕਰੇ। ਇਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਰਾਤ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ। ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜੇ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ, ਲਿੰਗ ਕੱਟੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵ੍ਰਤ ਕਰੇ। ਲਿੰਗ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਧਰਮਕਥਾ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ, ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਧਰਮ ਦਾ ਆਚਰਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।