ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁੱਧ ਭੋਜਨ ਖਾ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਹੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਪਦਮਜ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਪਦ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਖਾਧਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਨਿਯਮ ਤੋੜਿਆ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਭਾਰੀ ਤੰਦ੍ਰਾ ਜਾਂ ਜਾਦੂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਕਰਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਗੋਮੂਤਰ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਜੌ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਆ ਵਰਤਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੇਸ ਵੰਡਾਉਣ ਜਾਂ ਸੰਗਤਿ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਜਾਂ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪਾਪ ਦੀ ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਰੀ ਸੰਤਾਪਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਰਤ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿਚ ਰੱਖੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਾਤ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਮੰਤਰ ਦੀ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਥਕਾਵਟ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸੰਯਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਪਨੀਸ਼ਦ ਦਾ ਵਰਤ ਭੰਗ ਕਰ ਬੈਠੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਚੁਟਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਤਪਤ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਜਾਂ ਨੰਗੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਿਖੇ ਜਾ ਕੇ ਵੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਵਨ ਆਦਿ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਾਕਲ ਹੋਮ ਰੋਜ਼ ਕਰਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਪੀਣ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਆ ਵਰਤ ਨਾਲ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਮੰਤਰ ਦੀ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਾ ਕਰੇ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਪੀ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਆ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਜਾਂ ਪਤਿਤ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ ਜਾਵੇ ਪਰ ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਾ ਛੂਹੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਿਆਜ਼, ਲਸਣ ਜਾਂ ਘੀ ਖਾ ਕੇ ਵੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਕੁੱਤੇ ਨੇ ਕੱਟ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੋਹਰਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੋਜਾਤੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੁੱਤਾ ਕੱਟ ਲਵੇ ਤਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਜਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਿਹਤਮੰਦ ਅਤੇ ਧਨਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਕਰ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਰਜੋਦਰਮ ਸਮੇਂ ਨੇੜੇ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਜੇ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਅਤੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਵੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਰਤ ਧਾਰੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਮੰਤਰ ਦੀ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਮੰਤਰ ਦੀ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਚਾਹੇ ਝੂਠੇ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਜੌ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵਾਧੂ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।