ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਉਠਦੇ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੁਕਮ ਨਾ ਹੋਣ, ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਦਿਨ ਦੀ ਪਾਵਨਤਾ ਮਨਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਮੂਤ ਜਾਂ ਗੋਬਰ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਉੱਚ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਭਾਸਾ, ਮੰਡੂਕ, ਕੁਰਰਾ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਕਿਰਾ ਖਾ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਦੀ ਆਵਸ਼ਕਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗੋਮੂਤਰ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਜੌ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪੀਤੇ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਅੰਸ਼ ਖਾ ਜਾਂ ਪੀ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਤਾਪਨ ਵਰਤ ਪਾਪ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਕਠਿਨ ਸੰਤਾਪਨ ਵਰਤ ਨੂੰ ਪਾਪ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਅਪਣਾਵੇ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂ ਪੰਚਗਵਯ ਦੇ ਸੇਵਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਣ-ਬੁਝ ਕੇ ਪਰੰਤੂ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਮਨ ਨਾਲ ਕੁਝ ਕਰ ਬੈਠੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਤਪਤ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਜਾਣ-ਬੁਝ ਕੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਦਮਜ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ-ਪਦ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਖਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜੇ ਜਾਣ-ਬੁਝ ਕੇ ਉਲੰਘਣਾ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਵੱਡਾ ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ ਨਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਗੋਮੂਤਰ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਜੌ ਖਾ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਆ ਵਰਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਵਾਲ ਕਟਵਾਉਣ ਜਾਂ ਸੈਕਸ ਕਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਜਾਂ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਅਤੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਤਾਪਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਵੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਤਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਾਤ ਦੇ ਵਰਤ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਥਕਾਵਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਬਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਮਾਵਤ (ਸੰਨਿਆਸੀ) ਦੇ ਵਰਤ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰ ਬੈਠੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਚੁਤਕਿਰਤ (ਆਉਟਕਾਸਟ) ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਤਪਤ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਨੰਗੇ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਜਮਾਨ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸ਼ਾਕਲ ਹੋਮ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੰਚਗਵਯ ਦੇ ਸੇਵਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ। ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਜਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਆ ਵਰਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪੰਚਗਵਯ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਅਪਵਿੱਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਆ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਚੁੰਕ ਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੁੰਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਇਹ ਨਿਯਮ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।