ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦੀ ਰੀਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਚਕਰਵਾਕ ਜਾਂ ਪਲਵਾ ਪੰਛੀ ਖਾਂ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰ੍ਹ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉੱਲੂ ਜਾਂ ਜ਼ਾਲ ਵਿਚ ਫੜਿਆ ਪੰਛੀ ਖਾਧਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹੀ ਵਾਵ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਟਾਹਾਰਾ ਖਾਣ 'ਤੇ ਵੀ ਇਹੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਅਤੇ ਜੌ ਖਾ ਕੇ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਲਾਲ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਖਾਧੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਸੱਤ ਦਿਨ ਇਹ ਵਾਵ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਪੰਛੀ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਖਾਧੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਪਾਪ ਦੀ ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ ਇਹ ਰੀਤ ਅਮਲ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਸੰਖ ਜਾਂ ਕਛੂਆ ਖਾਣ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿਆ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਾਲਿਕਾ ਜਾਂ ਤੰਡੁਲੀਆ ਖਾਣ 'ਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿਆ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ੁਧਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਕੱਕੁਭਾ ਦੇ ਅੰਡੇ ਖਾਣ 'ਤੇ ਵੀ ਇਹੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਦੁੰਬਰਾ ਫਲ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਖਾਣ 'ਤੇ, ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ्छਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਐਸਾ ਖਾਣ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਧਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਅਤੇ ਯਾਵਕਾ ਖਾਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਬੱਝਾ ਜੀਵਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਇਹੀ ਰੀਤ ਅਮਲ ਕਰੇ। ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਅਤੇ ਯਾਵਕਾ ਨਾਲ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਧਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸੰਤੁ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੇ ਵੀ ਖਾਣ 'ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ, ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ্ছਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ੁਧਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਜਾਣ-ਬੂਝ ਕੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦਾ ਕ੍ਰਿਚ्छਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਅਤੇ ਮੁੜ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਨਿਸ਼ਿਧ ਖਾਣਾ ਖਾਧਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿਆ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਚਿਤ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਹਰ ਥਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੇ ਪਿਸਾਬ ਜਾਂ ਗੁਆਲ ਖਾਧਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇ। ਤਿੰਨ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਾਸਾ, ਮੰਡੂਕ, ਕੁਰਾਰਾ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਕਿਰਾ ਖਾਣ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਚ्छਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੇ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਖਾਧੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਾਵ ਕਰੇ। ਜੌ, ਜੋ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪੀਏ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਬਚਤ ਪੀ ਲੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਗਰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੰਤਾਪਨ ਵਾਵ ਪਾਪ ਦੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਸੰਤਾਪਨ ਵਾਵ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੰਚਗਵਯਾ ਦੇ ਉਪਯੋਗ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼ੁਧਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜਾਣ-ਬੂਝ ਕੇ, ਪਰ ਭਟਕਿਆ ਮਨ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ्छਰ ਕਰੇ। ਜੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਖਾਧਾ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਾਣ-ਬੂਝ ਕੇ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਪਦਮਜ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਪਵਾਸ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਚ्छਰ ਪਦ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਣਜਾਣੇ ਖਾਣ 'ਤੇ ਸ਼ੁਧਤਾ ਲਈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣ-ਬੂਝ ਕੇ ਪਾਪ 'ਤੇ, ਇਹ ਰੀਤ ਅਮਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਤਕ ਭਾਰੀ ਜਾਦੂ ਨਹੀਂ, ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਚ्छਰ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਧਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੌ, ਜੋ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਹੋਵੇ, ਖਾਣ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿਆ ਵਾਵ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਵਾਲ ਕਟਾਉਣ ਜਾਂ ਸੰਗਤ ਕਰਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਧਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਕ੍ਰਿਚ्छਰ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਾਵ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਤਾਪਨ ਕ੍ਰਿਚ्छਰ ਦਾ ਗੰਭੀਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਪਾਪ ਜਾਂ ਅਣਚਾਹੀ ਕਰਤੂਤ ਲਈ ਉਚਿਤ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।