ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਸਿਰਫ ਇਹ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸੰਤਾਪਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹੀ ਇਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਸੰਭਵ ਹੈ—ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਉਹ ਚੰਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਸਾਧ ਕੇ, ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਸੰਯਮਿਤ ਤੇ ਏਕਾਗ੍ਰ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਅਣੁਚਿਤ ਵਰਤਾਰਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੀਰਜ ਨਿਕਾਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਸੰਤਾਪਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਗੋਪਾਲਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰ ਬਣ ਕੇ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਚੰਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਪਤਿਤ ਔਰਤ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਚਮੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵੀ ਚੰਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਗਧੇ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਰਹਿ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਤ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਵੀਰਜ ਨਿਕਾਸ਼ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਕੇਵਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ, ਭਿਖਿਆ ਤੇ ਨਿਰਮਲਤਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣ—ਇਹ ਸਭ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਜਾਂ ਤੀਰਥ ਅਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪੰਜ ਸੌ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਾਂ ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ, ਸੰਤਾਪਨ ਜਾਂ ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਵਿਕਲਪ ਹਨ—ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ, ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ, ਚੰਦਰਾਯਣ ਜਾਂ ਆਤਪ ਵਰਤ। ਜਾਂ ਪਾਪ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਅਰਧ ਮੁੱਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ—ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਦੇ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ 'ਤੇ ਦੋਜਾਤੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਉਨਬੋਰਨ (ਅਜਨਮਾ) ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਾਕਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਦੋਜਾਤੀ ਨੇ ਕੁੱਤਾ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਘੋੜਾ ਮਾਰਣ 'ਤੇ, ਦੋਜਾਤੀ ਬਾਰਾਂ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ। ਬੋਝਾ ਢੋਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ, ਖਸੀ, ਬੱਕਰੀ ਜਾਂ ਇਕ ਮਾਪੀ ਸਿਮ (ਫਲੀ) ਮਾਰਨ 'ਤੇ ਵੀ ਇਹੀ ਹੁਕਮ ਹੈ। ਤੋਤਾ ਮਾਰਣ ਉੱਤੇ ਦੋ ਸਾਲ, ਬਛੜਾ ਮਾਰਣ 'ਤੇ, ਕਾਂਜ (ਕ੍ਰੇਨ) ਲਈ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ। ਬਾਂਦਰ, ਬਾਜ ਜਾਂ ਗਿੱਧ ਮਾਰਣ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਘਾਸ-ਚਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਬਛੜਾ ਜਾਂ ਉਠ ਮਾਰਣ 'ਤੇ ਕਾਲੀ ਮਾਸ (ਮੁੰਗ) ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ। ਜੇ ਹੱਡੀ ਰਹਿਤ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਫੁੱਲਦਾਰ ਬੂਟੇ, ਬੇਲਾਂ ਜਾਂ ਲਤਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਫਲ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਘੀ ਖਾ ਕੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਸਬ ਕੁਝ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤਲਾਬ, ਕੂਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਚੰਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਸੰਤਾਪਨ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫੁੱਲ, ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਲਈ ਪੰਚਗਵਯ ਵਰਤ ਕੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਪੜਾ, ਚਮੜਾ ਜਾਂ ਮਾਸ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲੋਹਾ, ਕਾਂਸੀ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਨਿਵਾਲੇ ਖਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪੰਛੀਆਂ, ਸੁਗੰਧੀ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਜਾਂ ਰੱਸੀਆਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੱਕ ਦੁੱਧ 'ਤੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੂਰ ਜਾਂ ਕੁੱਕੜ ਖਾਣ 'ਤੇ ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੇ, ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਲਉਕੀ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੇ ਹੋਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਪਾਪ ਦੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।