ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਧੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਜੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਧੁਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅਣੁਚਿਤ ਸੰਬੰਧ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਪਾਰਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ। ਜਾਂ ਫਿਰ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ। ਜਾਂ, ਉਹ ਜਾਨ-ਬੁਝ ਕੇ ਉੱਜਲੀ ਤੇ ਤਪਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ—ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਅਣੁਚਿਤ ਸੰਬੰਧ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਅਤੇ ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੌਰਾਨ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਨਾਦਿ ਤੇ ਅਨੰਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਚਾਰ ਜਾਂ ਪੰਜ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤਾਂ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਮਾਮੇ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਗਿਆਨ-ਅਣਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸੰਬੰਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਥ ਹੀ, ਸਾਂਤਾਪਨ ਵਰਤ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਪੂਰੀ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਅਣੁਚਿਤ ਵਿਹਾਰ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਵੀਰਯ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਸਾਂਤਾਪਨ ਵਰਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਨੌਕਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਗਿਰੀ ਹੋਈ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤਾਂ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਚਮੜੇ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਗਧੇ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨੂੰ ਸੱਤ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਭਿੱਖ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਅਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਵੀਰਯ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ, ਭਿੱਖ ਤੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਾਪ ਮੁਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਸੌ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਾਂ, ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ, ਸਾਂਤਾਪਨ ਜਾਂ ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤਾਂ ਆਪ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ, ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ, ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਰ, ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਜਾਂ ਆਤਪ ਵਰਤ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਾਪ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੀ ਅਰਧ ਰਕਮ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਜਾਤੀ ਵਿਅਕਤੀ (ਦਵਿਜ) ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਬੈਠੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਪਰਾਕ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਜਨਮਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਦਵਿਜ ਨੂੰ ਸੋਲਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਜਿੰਨਾ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਘੋੜਾ ਮਾਰਨ ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਭਾਰ ਢੋਣ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ, ਖਸੀ, ਬੱਕਰੀ ਜਾਂ ਮਾਸੁਰ ਦਾਲ ਦਾ ਦਾਣਾ ਮਾਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ। ਤੋਤਾ ਮਾਰਣ ਤੇ ਦੋ ਸਾਲ, ਬਛੜਾ ਮਾਰਣ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਅਤੇ ਸਾਰਸ ਮਾਰਣ ਤੇ ਵੀ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਵਰਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬਾਂਦਰ, ਬਾਜ ਜਾਂ ਗਿੱਧ ਮਾਰਣ ਤੇ ਇੱਕ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਮਾਸ ਨਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ, ਨੰਨਾ ਬਛੜਾ ਜਾਂ ਊਂਠ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕਾਲੀ ਮਾਸੁਰ ਦਾਲ ਵਰਤ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ। ਜੇ ਹੱਡੀਆਂ ਰਹਿਤ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਫੁੱਲਦਾਰ ਬੂਟਿਆਂ, ਲਤਾਂ ਜਾਂ ਬੈਲੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਤੇ, ਜਾਂ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਫਲ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਤੇ, ਘਿਉਂ ਖਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਪਾਪ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ, ਜੋ ਮਨ, ਕਰਮ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।