ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਉਹ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੂਪ ਅਨੰਤ ਯੋਗ ਹੈ, ਮੰਧ-ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਨਗਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਾਸੀ ਜਾਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਦੁਖੀ ਨਾਰੀ, ਨਾਦਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਮਿਹਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਜੀਵਿਤ ਰਹੇ," ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਸਮੇਤ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਰਮ ਸਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰ ਲਿਆ। ਕਪਾਲਮੋਚਨ, ਜੋ ਸਥਾਣੁ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਮਨ, ਬੋਲ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੋਏ ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁੱਧ, ਘੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵੀ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਲਈ ਵਰਤ ਰੱਖੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦਾ ਉਲਲੇਖ ਕਰਕੇ ਆਚਾਰਯ ਜੀ ਨੂੰ ਕਹੇ, "ਮੈਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ!" ਚੋਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਮੌਤ ਜਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ ਫਿਰ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਨੁਕੀਲੇ ਹਥਿਆਰ ਜਾਂ ਲੋਹੇ ਦੀ ਛੜੀ ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੁਦ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ," ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਖੁਦ ਚੋਰੀ ਦਾ ਦੋਸ਼ੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਛਾਲ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ। ਜਾਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਜ਼ਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੋਨਾ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਤਪਤ ਲੋਹੇ ਦੀ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਬਿਨਾ ਹਿਲੇ ਜਾਂ ਝੁਕੇ ਖੜਾ ਰਹੇ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਗੁਰੂ ਪਤਨੀ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਲੇਟ ਕੇ, ਸਖ਼ਤ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ ਇਹ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ। ਜਾਂ, ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ੍ञ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜਾਂ, ਘੁੰਮਦਾ, ਖੜਾ ਜਾਂ ਬੈਠਾ ਰਹੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਨਿੱਤ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਵੇ। ਜਾਂ, ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਚਾਰ ਜਾਂ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਦੁਹਰਾਏ। ਉਹ ਇਹੀ ਵਰਤ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰੇ। ਜੇਕਰ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਸੰਗਤਿ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ। ਜਾਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਕਪਾਰਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ (ਸ਼ਿਵ) ਦਾ ਮਨਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ। ਜਾਂ, ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ। ਜਾਂ, ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਅਤੇ ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਤੇ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਧਾਰੇ। ਪੂਰਨ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਚਾਰ ਜਾਂ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ। ਜਾਂ, ਮਾਮੇ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਧਾਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਤੀਕੁਲ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਸਕੇ।