ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਲੱਗਾ। ਪਰ ਤਾਕਤਵਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇਦਾਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਇਸ ਦਰਵਾਜ਼ੇਦਾਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਤੇ ਭੈਰਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਕਾਲਵੇਗਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕਰ ਰੁਦ੍ਰ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ। ਪਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਦੇਖਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਮੌਤ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਂਗ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਸਿਰ ਚੀਰ ਦਿੰਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲਹੂ ਦੀ ਧਾਰ ਵਹਿ ਨਿਕਲੀ। ਹੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਮਰਦਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਲਹੂ ਦੀ ਧਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤਕ ਵਹਿ ਰਹੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਭਾਗਵਾਨ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਸਰਵਜਨਿਕ ਤੇ ਸਰਵਗਿਆਨ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਭ ਦੋਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਥਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਂਯੋਗੀ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਨੱਚਿਆ। ਫਿਰ, ਨੱਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੁਸਕੁਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਨੰਤ ਯੋਗ ਵਾਲਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨੱਚਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ, ਵਾਰਾਨਸੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, 'ਹਾਇ!' ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਹ ਨਾਦ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। 'ਉਹ ਜੀਵਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ,' ਕਹਿ ਕੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਪਾਪ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀ ਹੀ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਉੱਚਤਮ ਗਿਆਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਲਾਪਤਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਉੱਚਤਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਕਪਾਲਮੋਚਨ, ਜੋ ਸਥਾਨੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਉਥੇ, ਬੋਲੀ, ਮਨ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮਿਆ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਧ, ਘੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਫਿਰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਨਿਵਾਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕਹੇ, 'ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਹੇ ਮਾਨਯੋਗ!' ਚੋਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਮੌਤ ਜਾਂ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਲੋਹੇ ਦੀ ਛੜੀ ਨਾਲ ਵੀ। 'ਮੈਂ ਇਸ ਕਰਮ ਦਾ ਦੋਸ਼ੀ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ,' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਚੋਰ ਦੀ ਦੋਸ਼ਵਾਰੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।