ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੰਗ ਨੀਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਸੀ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ, "ਤੂੰ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੇਰਾ ਵੱਡਾ, ਤੇਰਾ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਪਿਤਾ ਹੈ।" ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗਬਲ ਨਾਲ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਹੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਵਿਰਿੰਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦੇਣਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਉਠਾਉਣਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੂੰ ਸਦਾ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗਣ ਲਈ ਫਿਰੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੁਵਿਜਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਰਮ ਆਤਮਿਕ ਅਵਸਥਾ, ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਥਾਂ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਾਲਭੈਰਵ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸਿਰ ਲੈਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ ਫੜ ਕੇ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਭਿਖਿਆ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਦਾਢਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। "ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਭਿਆਨਕ ਕਾਲ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰ, ਹੇ ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰਾ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗੀ ਫਿਰ।" ਫਿਰ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਦਾ ਉਪਾਏ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ ਫੜ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੁੱਲ ਤੇ ਜਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਸਭ ਪਾਸੋਂ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ ਤੇ ਸਿਰਫ ਭੰਵਾਂ ਹੀ ਹਿਲਾਈਆਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਆਸਥਾਨ, ਜਿੱਥੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਗਿਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਪਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਤੇ ਭੈਰਵ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਕਾਲਵੇਗਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਰੁਦ੍ਰ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਨਫ਼ਰਤ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਮੌਤ ਨੂੰ ਰੋਗ ਵਾਂਗ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਸਿਰ ਚੀਰਿਆ ਅਤੇ ਲਹੂ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗਾ ਦਿੱਤੀ। "ਹੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਮਰਦਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।" ਉਹ ਧਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵ੍ਯ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਵੱਗਦੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਦੀ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਆਦਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਦੱਸਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਲੰਬੀ ਧਿਆਨ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ," ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਗਿਆ। ਨੱਚਦਿਆਂ, ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਨਾਚ ਵਿਖਾਉਣ ਲਈ ਉਤਾਵਲਾ ਹੋਇਆ।