ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਜੋ ਲੋਕ ਸਦਾ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਸੱਚਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਆਦਰ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ। ਦਾਨ ਦੇਣ ਉਪਰੰਤ, ਰੁਦ੍ਰ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹੀ ਕਾਲ ਹਨ, ਯੋਗ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਤੇ ਕਾਲ ਦੇ ਸੰਹਾਰੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਹ ਯੋਗੀ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹੀ ਸੱਚੇ ਯੋਗੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵਧੀਆ ਆਸਨ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਰਵੋਚਤ ਯਾਦ ਦਾਸਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ਾਂਤ ਸਵਰੂਪ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਆਦਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ। ਕਾਲ ਦੇ ਸੰਹਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਰਵ-ਸੰਪੂਰਨ ਸਰਵਰਾਜ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ। ਕਾਮ ਦੇ ਸੰਹਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ। ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੰਹਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਦਿ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ। ਕਰਮ-ਰਹਿਤ ਸਰਵਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਜਮੀਂ ਉੱਤੇ ਡੰਡਵਤ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਯ ਸੂਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ।" ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ, "ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੇਰਾ ਵੱਡਾ, ਤੇਰਾ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਪਿਤਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਯੋਗ-ਬਲ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।" "ਤੈਨੂੰ ਵਿਰਿੰਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਯਮਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਸਦਾ ਭਿੱਖ ਮੰਗਣ ਲਈ ਫਿਰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ।" ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰਵੋਚਤ, ਦਿਵ੍ਯ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਲਭੈਰਵ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਸਿਰ ਲੈ ਲਵੇ। ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ ਫੜਕੇ, ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਭਿੱਖ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਭਿਆਨਕ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। "ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ, ਡਰਾਉਣੇ ਕਾਲ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਨਾ ਆ ਜਾਵੇ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿੱਖ ਮੰਗਣ ਲਈ ਫਿਰਦਾ ਰਹਿਣਾ।" ਫਿਰ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਉਪਾਏ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੱਸਣਗੇ। ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਖੋਪੜੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੁੱਲ, ਜਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਾਲ-ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਖੇਡ-ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਭਰਪੂਰ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸਿਰਫ ਭੰਵਾਂ ਹਿਲਾ ਕੇ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵਿ਷्णੂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ, ਜਿੱਥੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਚਲੇ ਗਏ।