ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਬਾਰਹ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵেশ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦੀ ਨਿਵਾਰਣ ਲਈ, ਕੋਈ ਬਚ ਵਿਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਅਕਾਲ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਇਕ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਦੋਵਾਰ ਜਨਮ ਵਾਲਾ (ਦਵਿਜ) ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸੰਧਿਆਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਦਰਸ਼ ਆਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਖੋਪੜੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਉਚਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਖੋਪੜੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਦੇਹ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਈ ਸੀ, ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੌਣ ਹੈ ਉਹ ਇਕ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਤੱਤ?" ਪਰਮ ਸਥਿਤੀ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਜੋ ਸ਼ੁਰੂਾਤ ਤੋਂ ਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। "ਅਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇਹ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ।" "ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ।" "ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।" ਉਥੇ, ਦੋ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵੇਦ ਆ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਿੰਤਤ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਪਰਮ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਰੂਪਤਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ। "ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਰਮ ਤੱਤ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਿਲੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।" "ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਵਾਮੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਨਾਕਾ ਧਾਰੀ ਹੈ।" "ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ੰਕਰ ਹੈ।" "ਮਹਿਲੇਸ਼, ਪੁਰੁਸ਼, ਰੁਦ੍ਰ—ਉਹ ਭਵ ਹੈ, ਭਾਗਵਾਨ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹੈਰਾਨ ਸੀ, ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਅਤਿ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਮਥਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਰੂਪ ਤੋਂ ਰੂਪਧਾਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾਮਹਾ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ। "ਕਦੇ-ਕਦੇ ਰੁਦ੍ਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਨੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹੀ ਮਹਿਲੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।" "ਜੋ ਦੇਵੀ ਸ਼ਿਵਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਆਨੰਦ ਹੈ, ਬਾਹਰੋਂ ਨਹੀਂ।" "ਅਗਿਆਨ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਾਇਆ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇਕ ਅਦਭੁਤ, ਦਿਵਿਆ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਰੂਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ, ਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵੇਖੀ। ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ, ਨੀਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਨੀਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਸੀ, ਬੋਲਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੋ; ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲਵੋ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਲ ਭੈਰਵ ਨਾਮ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।