ਧ੍ਰਿਤਿ ਤੋਂ ਨਿਯਮ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਤੁਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਸੰਤੋਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਕ੍ਰਿਆ ਤੋਂ ਦੰਡ ਅਤੇ ਸਮਯਾ ਨਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ। ਲੱਜਾ ਤੋਂ ਵਿਨਯਾ, ਤੇ ਵਪੁ ਤੋਂ ਵਿਅਵਸਾਯਕ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਕੀਰਤੀ ਤੋਂ ਯਸ਼ਸ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਸਭ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੀ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਜੋ ਸੁਖ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਪਰ, ਜਦੋਂ ਨਿਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਅਨ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਭਯ ਅਤੇ ਨਰਕ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਭਯ ਤੋਂ ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਤੋਂ ਰੋਗ, ਬੁਢਾਪਾ, ਦੁੱਖ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਵੀ ਨ ਤਾ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਨ ਪੁੱਤਰ; ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹਨ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੰਦੇਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ: "ਸਾਡਾ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਧਰਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੁੱਤਰ ਬਣੀ, ਜਦ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ? ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਇਹ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਸਮਝਾਓ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੁੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਦੱਸੋ।" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਹੀ ਸੀ; ਨਾ ਦੇਵਤੇ ਸਨ, ਨਾ ਰਿਸ਼ੀ। ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੈਜ ਬਣਾ ਕੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਜੋਗ ਦੇ ਧਨੀ, ਜੋਗੀਆਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਮਨੋਹਰ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਮਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਸੀ, ਸੁਗੰਧੀ, ਸ਼ੁਭ, ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੇਸ਼ਮੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਕਮਲ ਵੱਲ ਭਾਗਵਾਨ ਹਿਰਣਯਗਭ ਨੇ ਆ ਕੇ ਮੋਹਤ ਹੋ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ, "ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਇਕੱਲਾ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਦੱਸ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।" ਉੱਤਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਮਹਾ ਜੋਗੀ ਜਾਣ। ਧਰਤੀ, ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਜੋਗੀ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਕੰਵਲ-ਨੈਣ ਵਾਲੇ, ਹੌਲੀ ਹੰਸਦਿਆਂ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ।" ਫਿਰ ਜੋਗ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ ਜੀਵ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਧੰਨ ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਨੇ ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਅਤੇ ਵੇਖ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।" ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਨੇ ਫਿਰ ਭਾਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਪਰ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਘੁੰਮ ਕੇ ਵੀ ਹਰੀ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਲੱਭਿਆ। ਜਨਾਰਦਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਚੌਹਾਂ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਆਇਆ, ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ। ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮੂਲ, ਧੰਨ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੀ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।