ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਲੋਕ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਸੋਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਧਰਮ ਸਿੱਧਾ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੈ; ਵਿਦਿਕ ਅਤੇ ਸ్మ੍ਰਿਤੀ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਇਸ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਰੂਪ ਹਨ। ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਿਦਿਕ ਕ੍ਰਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਵਿਦਿਕ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਵੇਦ ਅਤੇ ਸ੍ਮ੍ਰਿਤੀ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਚਲਣ ਤੀਸਰੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਗੁਣਵਾਨਾਂ ਨੇ ਮੰਨਿਆ, ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ—ਇਹੀ ਸਮਝ ਹੈ। ਇਕ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕੋ ਹੀ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਧਰਮ ਦੀ ਗਿਆਨ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਧਰਮਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਅਤੇ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਨ ਦੇ ਢੰਗ ਸੁਣੋ। ਕਰਜ਼ਾ ਦੇਣਾ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਵਪਾਰ—ਇਹਨਾਂ ਵਿਚ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਪੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਤਤਕਾਲੀ ਉਪਾਏ ਹਨ; ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਮੁੱਖ ਹਨ। ਕਰਜ਼ਾ ਦੇਣਾ ਸਖਤ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਦਾ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਨ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਖੋਦਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਕੇਵਲ ਤੀਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਖੇਤੀ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜਿਆ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੋਰ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਨ ਦੇ ਢੰਗ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨ, ਕਲਾ, ਆਦਿ। ਦੋ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਨਣ ਅਤੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ। ਬਿਨਾਂ ਮੰਗੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ; ਮੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਲਈ। ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਦੋ ਦੁਆਰਾ, ਇੱਕ; ਪਰ ਚੌਥਾ ਬ੍ਰਹਮਸੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ, ਹਰ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਨ ਸਿੱਧਾ, ਬਿਨਾਂ ਧੋਖਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸਯੰਮ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਭਿੱਖ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਖੁਦ ਉਸ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਵੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਕਰਕੇ, ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ਜੋ ਇੱਛਾ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ, ਪਰ ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਦੌਲਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਦੇਣਾ, ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ 'ਦਾਨ' ਵਜੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚੌਥਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਸਭ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਫਲ ਦੀ ਉਮੀਦ ਦੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਾਨ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਾਰਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗੁਣਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਾਨ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੱਸਿਆ। ਜੋ ਦਾਨ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਮਨ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।