ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕੁਟੁਮਬ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸੁਚਿਤਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਬਾਅਦ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਛੋਹਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁਚਿਤ ਹੋਵੇ। ਹੋਰ ਸਭ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਛੋਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੁਚਿਤਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਿਆਂ 'ਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ—ਇੱਕ, ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਸਮਾਂ, ਜਾਂ ਚਾਰ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ। ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਮਨੁ ਨੇ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਮਨਮਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਆਈ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਪਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਲਈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ 'ਚ ਸੁਚਿਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੰਦ ਨਿਕਲ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਹੈ। ਉਪਨਯਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਮਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਪਿਛਲੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ, ਪਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਛੋਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਜੇ ਭਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਕਪੜੇ ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਜੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਤ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਮਾਂ ਵਾਪਿਸ ਅਣਿਯਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਗਿਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ 'ਚ ਗਰਭਪਾਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਸੁਚਿਤਾ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਹੋਰਾਂ ਲਈ, ਇੱਕ ਦਿਨ 'ਚ ਸੁਚਿਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਬਾਕੀਆਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ। ਜੇਕਰ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਕਿਸੇ ਪਾਪੀ ਦੀ ਮੌਤ ਕਰਕੇ ਆਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਸੰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸੁਚਿਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਐਸਾ ਹੀ, ਪਿਛਲੇ ਸੰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਵੀ ਪਾਪੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਆਈ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਹੋਣ ਤੱਕ ਅਸ਼ੁਚਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੇਕਰ ਚਾਹੋ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਸੁਚਿਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਹਾਲਤ 'ਚ ਤੁਰੰਤ ਸੁਚਿਤਾ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕੇਵਲ ਪਤੀ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਲਈ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੁਰੰਤ ਸੁਚਿਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਸ ਰਾਤਾਂ। ਇਹੀ ਨਿਯਮ, ਮੌਤ ਜਾਂ ਜਨਮ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਪਾਣੀ ਵਰਤਿਆ ਹੋਵੇ। ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਤ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਧੀ ਦੀ ਰੁਕਸਤੀ ਜਾਂ ਮੌਤ ਘਰ 'ਚ ਹੋਵੇ, ਪਿਤਾ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਉਪ-ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਪਤਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਕੋ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇ, ਤੁਰੰਤ ਸੁਚਿਤਾ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵੈਸ਼ ਲਈ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ, ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ 'ਚ ਸੁਚਿਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਦੀ ਮਿਆਦ ਪੂਰੀ ਕਰਣ—ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਵਰਗ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਮਨਾਏ। ਵੈਸ਼, ਕਸ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ 'ਚ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੂਦਰ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦੋਂ ਵੈਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਵੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ 'ਚ, ਦੂਜਾ ਨਿਯਮ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹਨ, ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦਸ ਰਾਤਾਂ 'ਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਵਰਗ, ਸੰਪਰਕ ਅਤੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੁਚਿਤਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹਨ।