ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਹ ਸਾਰੀ ਰਸਮ, ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਸੁਗੰਧਤ ਜਲ, ਸਿਰ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ, ਧੂਪ ਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ "ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਾਹ" ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, "ਸ਼ੰ ਨੋ ਦੇਵਿਆ" ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣਾ ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੌ ਵੀ ਛਿੜਕਣੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਗੰਧ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਪੁਰਸ਼ "ਉਸ਼ੰਤਸਤ੍ਵ" ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਮੰਤਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਸ਼ੰ ਨੋ ਦੇਵਿਆ" ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਤਿਲ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਛਿੜਕਣੇ ਹਨ। ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ, ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਉਲਟਾ ਰੱਖ ਕੇ ਇਹ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ "ਕਰੋ" ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਆਗਿਆ ਮਿਲੇ, ਤਾ ਜਨੇਊਧਾਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਹਵਨ ਕਰੇ। ਪਿਤਰ ਤਰਪਣ ਜਨੇਊ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਕੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਭੇਟ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, "ਸ੍ਵਧਾ" ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਅੱਗਨਿ ਦੇਵਤਾ—ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ, ਪੂਰੀ ਤਨ-ਮਨ ਲਗਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੇਤ ਦਾ ਚੌਕ ਬਣਾਕੇ, ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲੀਪ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਹੀ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਖਿੱਚਣੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਹਵਨ ਦੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਪਿੰਡ ਰੱਖਣੇ ਹਨ। ਉਸ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਿੰਡ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੂੰਘਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮਾਸ, ਪੂੜੀਆਂ, ਕ੍ਰਿਸਰ, ਖੀਰ ਆਦਿ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨਾਜ, ਤਿਲ ਤੇ ਚੀਨੀ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਲ, ਜੜਾਂ ਜਾਂ ਪਾਨੀਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ। ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਪੈਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਛੂਹਣਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਝਟਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਗੱਲਾਂ-ਬਾਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਯਾਤੁਧਾਨ (ਅਸੁਰ) ਉਹ ਭੋਜਨ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਪਿਤਰ ਭੁੱਖੇ ਹੋ ਕੇ ਉੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਕਦੇ ਭੇਟ ਨਾ ਕਰਨੀ। ਜੋ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਪੁਜਾਰੀ ਉਹ ਭੋਜਨ ਆਪ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਸਿਰਫ਼ ਤਦ ਤੱਕ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਭੇਟ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਜੋ ਅਗਿਆਨੀ, ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਦਾ ਭਾਗੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ ਮਾਸ ਨਾਂ ਮਨਾਂ ਕਰਨਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵੱਲ ਤੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ-ਵੀਂ ਵਾਰੀ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। "ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ?" ਪੁੱਛ ਕੇ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤੁਰੰਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ, "ਭੇਟ ਤੁਹਾਡੀ ਹੋਵੇ" ਕਹਿਣ। ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਗਿਆ ਦੇਣ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। "ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ" ਜਾਂ "ਦੇਵਕ੍ਰਿਪਾ ਹੋਵੇ" ਐਸਾ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਮ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਖ਼ਰ, "ਸਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਦੇ ਨਾ ਡੋਲ੍ਹੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀਆਂ ਰਹਿਣ," ਐਸਾ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।