ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਆਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦਿਆਂ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਕੇ, ਬੈਠ ਕੇ, ਗਯਾਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੌਕਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੌਣਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ, ਨੰਗਾ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਜਾਂ ਕਿਤੇ ਵੀ ਬਿਨਾ ਢੰਗ ਦੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਸੋਵੇ। ਅਨੁਵਰਸ਼ਾ ਜਾਂ ਪਲਾਸ਼ਾ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਬਣੀ ਖਟੀਆ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕਦੇ ਨਾ ਸੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਤ ਕਰਤਵਾਂ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਤਵਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਂਵੇ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਕਰੇ। ਅੱਗੇ, ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਲਈ, ਸ਼ੁੱਧ ਮਾਸ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਰ ਅਗਲਾ ਦਿਨ ਇਸ ਕਰਮ ਲਈ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਅਨਵਸ਼ਟਕਾ ਦੇ ਦਿਨ, ਅਤੇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪੱਕੇ ਚਾਵਲ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਨਿਯਤ ਸਮੇਂ ਹਰ ਦਿਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ ਤੇ ਇਹ ਕਰਮ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਰਕ ਦੀ ਪੀੜਾ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ, ਵਿਸ਼ੁਵ, ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿਣਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਅਤਿਅੰਤ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਇੱਛਾ ਲਈ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੇਠਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਸੌਮਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀ ਚਮਕ; ਪੁਨਰਵਸੂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ; ਪੁਸ਼ਯ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ; ਆਰਯਮਨ ਵਿੱਚ ਧਨ; ਫਾਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ; ਸਵਾਤੀ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ; ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ; ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬੀ; ਸ੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣੀ; ਵਾਰੁਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ; ਯਾਮਿਆ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਆਯੁ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਕੌਜਾ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕੰਮ 'ਚ ਜਿੱਤ; ਬੁਧਾ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ; ਸ਼ਮ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਲੰਮੀ ਉਮਰ; ਪ੍ਰਤਿਪਤਿ ਵਿੱਚ ਸੁਭ ਪੁੱਤਰ; ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਛੋਟੇ ਜੰਤੂ; ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ; ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ; ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ; ਪੰਦਰਵੇਂ ਦਿਨ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਥੇ ਵੀ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ਼੍ਰਾਧ 'ਪਾਰਵਣ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਿਤਰ ਲਈ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਕਰਮ 'ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ' ਹਨ, ਜਦਕਿ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ਼੍ਰਾਧ 'ਪਾਰਵਣ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਦਾ ਸ਼੍ਰਾਧ ਨਿਯਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ਼੍ਰਾਧ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁਝ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ ਅੰਤਹੀਨ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ। ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਗਯਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਕਾਸੀ (ਵਾਰਾਣਸੀ) ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਖੁਦ ਮਹਾਦੇਵ ਹਰਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।