ਜੋ ਮਹਾਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਿਰਭੈ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਨੀਲੀ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਪਸਥਿਤ ਹੋਈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਅਸ਼ੁਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਰਚੋ।" ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ-ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖਿਆ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ, ਦਰੱਖਤ ਅਤੇ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ। ਪੱਖਵਾਡੇ, ਮਹੀਨੇ, ਅਯਨ, ਸਾਲ ਅਤੇ ਯੁੱਗ। ਦਕਸ਼, ਅਤ੍ਰਿ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ। ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਦੇਵਤਾ ਅੰਗਿਰਸ, ਦਿਲ ਤੋਂ ਭ੍ਰਿਗੁ। ਸੰਕਲਪ ਤੋਂ ਸੰਕਲਪ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਅਪਾਨ ਤੋਂ ਅਡੋਲ ਕ੍ਰਤੁ; ਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਸੀਸ਼ਠ। ਉਹ ਲੋਕ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ। ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਗਾਇਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੁਰ ਨਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਾਤ ਹਨ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਰਾਤ ਵਿਚ ਸੌਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਦੇਵਤੇ ਜਨਮੇ ਜਦ ਉਹ ਚਮਕਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਦੇਵਤਾ ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰਵਜ ਮੰਨਿਆ, ਤਦ ਪਿਤਰ ਜਨਮੇ। ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਛੇਦਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹੀ ਸਰੀਰ ਤੁਰੰਤ ਸੰਧਿਆ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਰੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਰਾਤ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਾਮ ਨਾਲ ਢਕੇ ਹੋਏ, ਜਨਮੇ। ਉਹ ਚਮਕ, ਹੇ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਜੋ ਸਵੇਰ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਕਹਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ, ਹਨੇਰਾ ਤੇ ਕਾਮ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਰੂਪ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹਨੇਰਾ ਤੇ ਕਾਮ-ਪ੍ਰਧਾਨ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਤ-ਵਾਸੀ ਜਨਮੇ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਰਚੇ, ਜੋ ਕਾਮ ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਜੰਗਲੀ ਫਲ ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਜਨਮੀਆਂ। ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਮੂੰਹ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਤ ਸਾਮਨ ਅਤੇ ਉਕਥਾ। ਮੂੰਹ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਵੈਰੂਪ ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ। ਮੂੰਹ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਤੇ ਸਵੈਰਾਜ। ਜਦ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਜੜ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਰਚੇ। ਅਟੱਲ ਤੇ ਨਾਸਵੰਤ—ਇਹ ਦੋ, ਜੜ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ। ਇਹ ਜੀਵ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮੁੜ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਆਪ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕਰਤਵ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਰਚਿਆ। ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਅਜਨਮਾ ਉਹੀ ਜੀਵ ਮੁੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।