ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਲਈ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਿਯਮ ਸਿਖਾਏ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਅੱਗ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਫੂਕਣਾ ਵੀ منع ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਗ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ। ਇਨ੍ਹਾ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਠੰਢਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੌਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ। ਰੋਗੀ, ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਪਤਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਰਹੋ। ਅੱਗ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਕਦੇ ਨਾ ਲੰਘੋ। ਯੋਗੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਜਾਂ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਨਾ ਕਰੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਛਾਂ 'ਤੇ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਪੈਰ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਅੰਗਾਰਾਂ, ਰਾਖ ਜਾਂ ਵਾਲਾਂ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਬੈਠੋ। ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਚਿਤ ਖਾਣਾ ਨਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਅਣਉਚਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਨਾ ਪੀਏ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬਿਨਾ ਲੋੜ ਦੇ ਅਣਉਚਿਤ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁੱਤੇ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਖਾਣੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮੂਹ, ਵਿਸ਼ਿਆ, ਜਾਂ ਨਪੁੰਸਕ ਤੋਂ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਵਾਦਕ, ਲੋਹਾਰ ਅਤੇ ਜਨਮ ਦੇ ਬਾਅਦ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਹੋਈ ਔਰਤ, ਛਤਰੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਖਾਣਾ ਤਿਆਗੋ। ਡਾਕਟਰ, ਵਿਸ਼ਿਆ ਅਤੇ ਲਾਠੀ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਵੀ ਖਾਣਾ ਨਾ ਲਓ। ਸੋਮਾ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਲਈ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਖਾਣਾ ਵੀ ਨਾ ਲਓ। ਕੰਜੂਸ ਦੁਆਰਾ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਜਾਂ ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਖਾਣਾ ਨਾ ਲਓ। ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰੋਇਆ ਹੋਇਆ, ਬਦਤਮੀਜ਼ ਜਾਂ ਥਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਖਾਣਾ ਤਿਆਗੋ। ਜੋ ਖਾਣਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਲਾਸ਼ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਖਾਣਾ ਨਾ ਲਓ। ਜਿਸ ਦਾ ਸੰਤਾਨ ਉਤਪਾਦਨ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਜੋ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਖਾਣਾ ਤਿਆਗੋ। ਅਗਰ ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਖਾਣਾ ਮਿਲੇ, ਪਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ। ਜਿਹੜਾ ਦੂਜੇ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖਾਣਾ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਅਤੇ ਸਮਰਪਿਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ। ਇਹ ਖਾਣਾ ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਘੱਟ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਤੇਲ ਅਤੇ ਤੇਲ ਦੀ ਪਠੀ, ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੂਦਰ ਤੋਂ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਿਆਜ਼, ਲਸਣ, ਖਮੀਰ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਰਸ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤਿਆਗਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੁਰਝਾਈਆਂ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਖੁੰਬੀਆਂ ਅਤੇ ਫੰਗਸ ਵੀ ਤਿਆਗੋ। ਜੇ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਉਦੁੰਬਰ ਫਲ ਜਾਂ ਲੌਕੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਮ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੱਚਾ ਮਾਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੋਗ, ਜਾਂ ਯਜਨਾ ਦੀ ਭੇਟ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ। ਨਿਪਾ, ਕਪਿੱਠਾ, ਅਤੇ ਪਲਕਸ਼ਾ ਫਲ ਵੀ ਤਿਆਗੋ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਦਹੀਂ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ। ਜੋ ਖਾਣਾ ਖਰਾਬ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਰਾਬ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਉਹ ਵੀ ਤਿਆਗੋ। ਕੁੱਤੇ ਦੁਆਰਾ ਸੁੰਘਿਆ, ਦੁਬਾਰਾ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂ ਚੰਡਾਲ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ। ਜੋ ਖਾਣਾ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਬੇਕਾਰ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਬਚਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਗੋ। ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਸੁੰਘਿਆ ਜਾਂ ਕੋੜੀ ਨੇ ਛੂਹਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ। ਗੰਦੇ ਕਪੜੇ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਛੂਹਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਵੀ ਤਿਆਗੋ। ਮਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਭੇਡ ਦਾ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਜਣੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਿਖਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਰੱਖ ਸਕੇ।