ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਵਨ ਰੀਤਾਂ ਸਿਖਾਈਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਿਯਰਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਖ਼ਤ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਥੂਕਣਾ ਵੀ ਗਲਤ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਛਿਲਕਿਆਂ, ਅੰਗਾਰਿਆਂ ਜਾਂ ਗੋਬਰ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਵੀ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੂਹੇ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਉਡਾਏ। ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਸੁੱਟਣਾ ਜਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਬੁਝਾਉਣਾ ਵੀ ਅਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ਵੇਚਣ ਲਈ ਨਕਲੀ ਜਾਂ ਅਣਉਚਿਤ ਸਮਾਨ ਵਰਤਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ 'ਤੇ ਹੱਦਾਂ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ। ਜਾਨਵਰਾਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਖਲਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸਵੇਰੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਵੇਲੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਭਿਖ ਨੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਵਿਵਾਦਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ ਅਤੇ ਅਣਉਚਿਤ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਓ। ਆਪਣੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਾ ਛੂਹੋ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਨਾ ਰਹੋ। ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਨਾ ਉਡਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਗ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਕੱਲਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੱਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ, ਨਾ ਹੀ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਬਿਮਾਰ, ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਪਤਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨਾ ਸੋਵੋ। ਅੱਗ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਕਦੇ ਨਾ ਲੰਘੋ। ਯੋਗੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਜਾਂ ਵਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਬੁਰਾ ਨਾ ਕਹੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਤੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਕਦੇ ਪੈਰ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਅੰਗਾਰਿਆਂ, ਰਾਖ ਜਾਂ ਵਾਲਾਂ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਬੈਠੋ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਨਾਹੀ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਅਣਉਚਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬਿਨਾ ਲੋੜ ਦੇ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਭੋਜਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ: ਭੀੜ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਿਆ, ਨਪੁੰਸਕ, ਗਾਇਕ, ਲੋਹਾਰ, ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਤੋਂ, ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਹੋਈ ਔਰਤ, ਛਤਰੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਪਤ, ਡਾਕਟਰ, ਵੈਸ਼ਿਆ, ਲਾਠੀ ਵਾਲੇ, ਸੋਮਾ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਕੁੱਤਿਆਂ ਲਈ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਕੰਜੂਸ ਜਾਂ ਜਿਹੜਾ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਖਾਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਡਰੇ ਹੋਏ, ਰੋਏ ਹੋਏ, ਉਪਹਾਸਿਤ ਜਾਂ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਮੁਰਦੇ ਤੋਂ, ਸੱਸਰੇ ਤੋਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਦੁਖੀ ਜਾਂ ਸੰਤਾਪੀ ਤੋਂ। ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਜੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੂਜੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭੋਜਨ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਜਾਂ ਜੋ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ। ਇਹ ਭੋਜਨ, ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੂਦਰ ਤੋਂ ਤੇਲ ਦੀ ਖਲ ਜਾਂ ਤੇਲ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਿਆਜ਼, ਲਸਣ, ਖਮੀਰ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਅਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਸੁੱਕੀਆਂ ਜਾਂ ਵਿਗੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਖੁੰਭੀਆਂ ਜਾਂ ਫਫੂੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਆਚਰਨ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਕਾਰ, ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹਨ।