ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਹਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿੱਖਿਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰੀ ਰਿਵਾਇਤਾਂ ਬਾਰੇ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਪੁੱਤਰੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ ਦੁਨਿਆਵੀ ਭਜਨਾਂ ਜਾਂ ਬਾਹਰੀ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰੋ। ਆਪਣੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾ ਹੋਵੇਂ, ਕਦੇ ਵੀ ਲੰਬਾ ਨਾ ਪੈ; ਇੰਝ ਹੀ, ਨੰਗੇ ਹੋ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਵੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਵਾਲ, ਨਖ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹੋਰ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਕੱਟ; ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜਗਾ। ਖਾਲੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਨਾ ਸੋ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਜੁੱਤੇ-ਚਪਲ ਖੁਦ ਨਾ ਚੁੱਕ। ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਪੈਰ ਨਾ ਧੋ। ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਅਧਿਆਪਕ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਦੇ ਵੀ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿਕ ਕ੍ਰਿਆ ਨਾ ਕਰੋ। ਇਹ ਕੰਮ ਦੋਵੇਂ ਸੰਧੀਆਂ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਜਾਂ ਆਸਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਪੈਰ ਨਾਲ ਨਾ ਛੂਹ। ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾ, ਨਾ ਹੀ ਬਿਨਾਂ ਲੋੜ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ। ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਾਫ਼ ਨਾ ਹੋ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੀਰਜ ਦਾ ਤਿਆਗ ਨਾ ਕਰ। ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਖ਼ਤ ਨੂੰ ਨਾ ਕੱਟ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਥੂਕਣਾ ਵੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਛਿਲਕਿਆਂ, ਅੰਗਾਰਿਆਂ ਜਾਂ ਗੋਬਰ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਬੈਠ, ਨਾ ਹੀ ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੂਹ, ਨਾ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਉਡਾ। ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਨਾ ਸੁੱਟ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨਾ ਬੁਝਾ। ਕਦੇ ਵੀ ਨਕਲੀ ਜਾਂ ਅਣਉਚਿਤ ਵਸਤੂਆਂ ਦਾ ਵਪਾਰ ਨਾ ਕਰ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਉੱਤੇ ਸੀਮਾ-ਰੇਖਾ ਨਾ ਬਣਾਵੋ। ਜਾਨਵਰਾਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਤੰਗ ਨਾ ਕਰੋ। ਸਵੇਰੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਘਰਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ ਭਿੱਖ ਨਾ ਮੰਗੋ। ਵਿਵਾਦਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਤੇ ਗਲਤ ਰਾਹੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਓ। ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਾ ਛੂਹ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਨਾ ਬਿਤਾਓ। ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਾ ਉਡਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਗ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਇਕੱਲਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ। ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੱਖਾ ਨਾ ਕਰ, ਨਾ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੋ। ਰੋਗੀਆਂ, ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਪਤਿਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਨਾ ਸੋ। ਅੱਗ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਕਦੇ ਨਾ ਲੰਘੋ। ਯੋਗੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਜਾਂ ਵਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਪੈਰ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਅੰਗਾਰਿਆਂ, ਰਾਖ ਜਾਂ ਵਾਲ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਬੈਠੋ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨਾ ਖਾਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਅਣਉਚਿਤ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਲੋੜ ਦੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਰਾਏ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਭੋਜਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਮੂਹ, ਵੇਸ਼ਿਆ ਜਾਂ ਨਪੁੰਸਕ ਤੋਂ ਭੋਜਨ ਨਾ ਲਵੋ। ਵਾਜੇ ਵਾਲਿਆਂ, ਲੋਹਾਰਾਂ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਬੱਚਾ ਜਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਭੋਜਨ ਨਾ ਲਵੋ। ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹੀਆਂ, ਛਤਰੀ ਬਣਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪਿਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਡਾਕਟਰ, ਵੇਸ਼ਿਆ ਜਾਂ ਲਾਠੀ ਧਾਰਕ ਤੋਂ ਵੀ ਭੋਜਨ ਨਾ ਲਵੋ। ਸੋਮਾ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਜੋ ਕੁੱਤਿਆਂ ਲਈ ਰਸੋਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾ ਖਾਓ। ਕੰਜੂਸ ਜਾਂ ਜਿਹੜਾ ਪਰਛੱਟਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਨਾ ਲਵੋ। ਡਰੇ ਹੋਏ, ਰੋਏ ਹੋਏ, ਉਪਹਾਸਿਤ ਜਾਂ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਨਾ ਲਵੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਹਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿੱਖਿਆਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਆਚਰਨ ਦੀ ਰਹਿ ਸਿਖਾਈ।