ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਭਿਖਾਰੀ ਮੰਦ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂ ਜਾਇਦਾਦ ਉੱਤੇ ਹੱਕ ਜਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਜਿੰਦ ਹੀ ਖੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕਲੇਸ਼ ਜਾਂ ਸੰਕਟ ਦੇ ਵੇਲੇ ਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਤੋਂ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਉਹ ਲੈਣਾ ਚੋਰੀ ਹੈ—ਇਹ ਮਨੁ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਿਨਾਂ ਉਚਿਤ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ, ਕਿਸੇ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਕੁਝ ਲੈਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਮਿਤ ਹੀ ਇਹ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਹੀ ਉਹ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਨੂੰ ਛੁਪਾ ਕੇ ਕਿਸੇ ਵਰਤ ਦੀ ਆੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਵਰਤ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਰਤ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਤਪੱਸਵੀ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪਾਪੀ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੈ। ਕਦੇ ਵੀ ਪੰਚਰਾਤ੍ਰ ਜਾਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਮਤ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਬੋਲਕੇ, ਨਾ ਹੀ ਮਨ ਵਿੱਚ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੰਝ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਨਕਾਰਨਾ, ਨਾਸਤਿਕਤਾ, ਇਹ ਪਾਪ ਦਸ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਘਟੀਆ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪਰਿਵਾਰ ਘਟੀਆ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਧੀ-ਵਿਰੁੱਧ ਧਰਮ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਦੋਨਾਂ ਮਹਾਂਸਾਗਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉੱਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਜਾਂ ਚੁੱਟੜਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਅਗਿਆਨੀ, ਅਹੰਕਾਰੀ, ਚੁੱਟੜ ਜਾਂ ਚੁੱਟੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਯਜਨਾ ਕਰਾਉਣ, ਪੜ੍ਹਾਉਣ, ਸਹਿ-ਭੋਗ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਖਾਣਾ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਮਿਲਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਰਾਂ ਦੋਸ਼ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਭਸਮ ਨਾਲ ਸੀਮਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਕ ਕਤਾਰ ਛੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਖੰਭੇ ਜਾਂ ਰਸਤੇ ਨਾਲ। ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਗ ਉੱਤੇ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂ ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੈ। ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਵੇਦ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ। ਅਜਿਹਾ ਮਨੁੱਖ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੌ ਕਰੋੜ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਸਿੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਢੱਕ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਤੁਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਾ। ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਵਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੰਝ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਦੋਸ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਕਰਕੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਹੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਘਾਤੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।