ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਹੀ ਸਿੱਧਾ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਡੇ ਯੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਅਤੁਲਨੀਆ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਰੁਦ੍ਰ ਕਦੇ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਦ ਨਹੀਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ। ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਦੇ ਅਧਰਮ ਵਾਲੀ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਧਨ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਹੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਰਾਹ ਹੈ। ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਵੇਦਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਜੋਲ ਕਰਨਾ ਜੋ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਐਸੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਣੀਆਂ ਜੋ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਜਾਂ ਤਕਲੀਫ਼ਦਾਇਕ ਹੋਣ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਚੋਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੀ ਵਸਤੂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਤੋਂ ਨਿੰਦਾ-ਜੋਗ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਬੁਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ-ਵਾਯੂ ਹੀ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵਸਤੂ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ, ਭਾਵੇਂ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵਸਤੂ ਵੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਉਹ ਲੈਣਾ ਚੋਰੀ ਹੈ—ਮਨੁ ਨੇ ਇਹੀ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਬਿਨਾ ਅਨੁਮਤੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਕੁਝ ਲੈਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਲਈ ਹੀ ਇਹ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਨੇ ਪੀੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨੂੰ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਛੁਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵ੍ਰਤ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਵਸਤੂ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪਾਪੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੈ। ਪੰਚਰਾਤ੍ਰ ਜਾਂ ਪਾਸੁਪਤ ਮਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਨਾ ਹੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਮਨ ਵਿੱਚ। ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਤੋ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ, ਅਥੇਇਜ਼ਮ, ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਪਾਪ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਅਧਰਮ ਕਾਰਨ ਨੀਚਤਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨੀਚ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਅਧਰਮ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਛੇਤੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਸਹੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਰਾਜ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਥਾਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਦੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਸਣੇ। ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਜਾਂ ਚੁਟਿਅਤਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ। ਨਾ ਹੀ ਅਗਿਆਨੀ, ਅਹੰਕਾਰੀ, ਚੁਟਿਅਤ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ। ਯਜਮਾਨੀ ਕਰਨਾ, ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣਾ, ਸਹਭੋਗ ਕਰਨਾ, ਇਕੱਠੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਦੋਸ਼ ਹਨ, ਜੋ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਂਗ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਸੰਭਵ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਹੱਦ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕਤਾਰ ਛੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੰਡ ਸਕੀਦੀ ਹੈ: ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਸਤੰਭ ਜਾਂ ਰਸਤੇ ਨਾਲ। ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਅੰਗ 'ਤੇ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।