ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਯੋਗੀਆਂ ਨੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਪਰਮ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੀ ਉਹ ਜ਼ਿਆਨ ਮਿਲੀ ਜੋ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਇਹ ਜ਼ਿਆਨ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮੀਕ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਨੂੰ ਦਿਓ। ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਹਨ, ਆਪ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਅਤੇ ਤੱਤ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਤ ਗਏ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਨਾਲ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪੁਲਹ ਨੇ ਇਹ ਗਿਆਨ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਕਪਿਲ ਨੇ ਇਹ ਜੈਗੀਸ਼ਵ੍ਯ ਅਤੇ ਪੰਚਸ਼ਿਖਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਇਹ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਵਾਮਦੇਵ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਹਨ, ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ, ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪ ਇਹ ਉੱਚਤਮ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਗਿਰੀਸ਼ਾ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰੀ ਹੋ ਗਈ। ਗਿਰੀਸ਼ਾ, ਭੂਤੇਸ਼, ਸਥਾਣੁ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲਵੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲਵੋ। ਮਹਾਦੇਵ, ਗਉਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ। ਉਹ ਸਭ ਸਥਾਣੁ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਉਹ ਭਗਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਲਭ ਹੈ। ਜਿਸ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਭਾਗ੍ਯਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸੰਚਯ, ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮੰਥਨ ਸਮੇਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੁਚੱਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਅਰਥ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਦਾ ਸੁਣਨਾ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਕਰਮ ਦਾ ਮਾਰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਮਨੂ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਣ ਰਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। "ਤੁਸੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸਥਿਰ ਹਨ, ਸੁਣੋ ਜਦ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸੂਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਰਭ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਿਖਿਆ ਤੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰੇ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਲ ਨਿਹਾਰੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਧਾਗਿਆਂ ਵਾਲਾ ਜਨੇਊ ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਨਿਯਮਤ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਅਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੋ—ਸਾਫ਼, ਚਿੱਟਾ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਉੱਤਮ। ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਉ-ਚਮੜੀ ਜਾਂ ਰੁਰੂ-ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਨੇਊ ਸਦਾ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ ਹੇਠ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮਾਤਰ ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਗਲ 'ਚ ਪਹਿਨ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜਦੋਂ ਜਨੇਊ ਸੱਜੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਬਾਂਹ ਹੇਠ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ 'ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਪਿਤਰ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਵੀ ਵੈਦਿਕ ਪਾਠ, ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜਨੇਊ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨੋ। ਸਦਾ ਜਨੇਊ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਦਾ-ਕਾਇਮ ਨਿਯਮ ਹੈ।