ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਲਈ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਸ ਤੇ ਮਮਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਹੇ, ਪਰ ਉਹ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਬੰਧਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸਿਰਫ ਸਰੀਰਕ ਕਰਤਬ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਜੇ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਕਰਤਬ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਯੋਗੀ ਮੈਨੂੰ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਦਾ ਭਕਤਿ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਉੱਨਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜੋ ਫਲ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੀ ਭਕਤਿ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸੀ ਅਵਸਥਾ ਦੁਆਰਾ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮੇਰੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਿਰਕਤੀ, ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ, ਮੌਤ ਤੱਕ ਕਰੇ। ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇਕ ਹੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਲਿੰਗ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ, ਉਥੇ," "ਕੋਈ ਜਵੇਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿੱਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਲਿੰਗ ਲੱਕੜ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਰ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਉਹ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।" "ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਵ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਲਾ, ਮਨ ਤੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਪ੍ਰਭੂ ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਗਿਆਨ ਉਸੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹਰੇਕ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਇਜ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੁਇਜ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਸਿਰਫ ਧਰਮੀ, ਭਕਤ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਾਯਣ, ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਸੀ, ਜੋ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਉਪਦੇਸ਼, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਸਭ ਭਕਤ ਦੁਇਜਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੁਇਜ।" "ਸਭ ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਕਤਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣਗੇ।" "ਇਹ ਸਰਵੋਚ ਸਿੱਖਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅੰਦਰੋਂ ਕੋਈ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।" "ਸ਼ਾਂਤ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਤਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਕਹਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ।" "ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਏਕਤਾ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।" "ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖੋ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜੋ।" "ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵਸਦਾ।" "ਮੈਂ ਕਦੇ ਕਦੇ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਜੋ ਨਾਰਾਯਣ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।" "ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਗਿਆਨ, ਅਤੇ ਭਕਤਿ ਦੁਆਰਾ, ਮਨੁੱਖ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ, ਮੁਕਤੀ, ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਉੱਨਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।