ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਜੋਤ ਵਾਂਗ ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪਰਮ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਮੋਚ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੰਡ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਹਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਭੈਅਨਕ, ਕਰਾਲ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਤੇਜਮਾਨ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਸਰਵਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਨਚਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਰਵ-ਨਿਯੰਤਾ, ਤੇਜਾਂ ਦੇ ਤੇਜ, ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹਨ। ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵੈਰਾਗ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਉਪਿੰਦਰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗਣ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯੋਗ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤ੍ਰੀ, ਕਪਿਲ ਅਤੇ ਮਰੀਚੀ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਅੱਗੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪੂਰਨ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਸਰੂਪ ਹਨ, ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਚਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਨਚਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਨਾਚ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਬਾਰ ਬਾਰ ਬ੍ਰਹਮ ਆਨੰਦ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਹੈ। ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੀ ਸਦਾ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ, ਹੋਰਨਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਅਡੋਲ, ਸਦਾ ਮੁਕਤ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਰਨ ਆਏ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸੂਰਜ, ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਅਨਾਦੀ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ। ਆਕਾਸ਼, ਬ੍ਰਹਮ, ਸ਼ੂਨਯ, ਆਦਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਅਤੇ ਨਿਰਗੁਣ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਤੱਤ ਹੈ। ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ! ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ। ਅਸੀਂ ਇੱਕੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਦੋਂ ਭਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਰਮ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲਿਆ, ਉਹ ਆਦਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਬੋਲ ਪਏ। ਹੇ ਅਨਾਦਿ! ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਮ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ ਅਸੀਂ ਪੂਰਨ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਸਾਡਾ ਮਨ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ।