ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਕੁਸ਼ਿਕ, ਗਾਰਗ, ਮਿਤ੍ਰਕ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਯ—ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸਨ। ਇਹ ਸਦਾ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਯੋਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਸਾਵਰਨੀ ਅਤੇ ਦੱਖ ਸਾਵਰਨੀ ਨਾਮ ਦੇ ਮਨੂ ਹੋਣਗੇ। ਚੌਦਵਾਂ ਮਨੂ ਭੌਤਯਾ ਕਹਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਮਨੂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਆਉਣਗੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੁਰਾਣੇ, ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਕਛੂਏ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਅਤੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਨਿਰਧਾਰਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਯੋਗ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪਰਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕੀਏ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ—ਅਸੀਂ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਅਸਲ ਹਕੀਕਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ। ਸੂਤ ਜੀ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਵਾਚਕ ਸਨ, ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਯਜਨ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ ਅਤੇ ਵਿਅਾਸ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰਯੋਗ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਹਾਡੀ ਤਪੱਸਿਆ, ਪਾਠ ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਘਾਟ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਆਈ?" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੱਸੋ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਗ ਚੁਕੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸੋ। ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕਛੂਏ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ। ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁਦ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਸੁਣਾਇਆ। ਅੰਗਿਰਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ, ਜੋ ਉੱਚਤਮ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਸੰਯਮਿਤ ਸੀ, ਇਹ ਸਭ ਬਦਰੀਕਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਆਦਿ ਅਤੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਯੋਗੀ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਯੋਗ ਦੇ ਪਰਮ ਗਿਆਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੰਭੀਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਤਪੱਸਿਆ ਕਿਸ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਰਾਇਣ ਖੁਦ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ, ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਆਸਰੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ।" ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਆਦਿ ਅਤੇ ਅਵਿਅਕਤ ਪੁਰਖ ਹਨ, ਉਥੇ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ, "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ।" "ਆਤਮਾ ਕੀ ਹੈ? ਮੋਖਸ਼ ਕੀ ਹੈ? ਆਵਾਗਮਨ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮਣ ਕੀ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਤਪੱਸਵੀ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕੋਈ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਿਆ।