ਇਹ ਜਗਤ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰਾਜ਼ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਇਉਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਦਸਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਗ੍ਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੌਦਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਗੌਤਮ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜਟਾਮਾਲੀ, ਅਠਹਾਸ, ਦਾਰੁਕ ਅਤੇ ਲਾਂਗਲੀ ਹਨ। ਫਿਰ ਸਹਿਣੁ, ਸੋਮਸ਼ਰਮਣ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਨਕੁਲੀਸ਼, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਇਆਵਤਾਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਨਕੁਲੀਸ਼ ਨੂੰ ਨਕੁਲੀਸ਼ਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਹੋਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣੇ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ—ਉਹ ਜੋ ਯੋਗ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕੇਸ਼, ਵਿਸ਼ੋਕ, ਵਿਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪਨਾਸ਼ਨ, ਫਿਰ ਸਨਾ, ਸਨਾਤਨ, ਮੁਕਾਰ ਅਤੇ ਸਨੰਦਨ ਹਨ। ਸੁਧਾਮਾ, ਵਿਰਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਪਾਤ੍ਰਜਾ, ਕਪਿਲ, ਆਸੁਰੀ, ਵੋਢੁ ਅਤੇ ਪੰਚਸ਼ਿਖਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਹਨ। ਬਲਬੰਧੁ, ਨਿਰਾਮਿਤ੍ਰ, ਕੇਤੁਸ਼੍ਰਿੰਗ ਅਤੇ ਤਪੋਧਨ, ਫਿਰ ਸਰਵਜ್ಞ, ਸਮਬੁੱਧੀ, ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਸਤਿਆ ਹਨ। ਅਤ੍ਰਿ, ਉਗ੍ਰਾ, ਸ਼੍ਰਵਣ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਕ, ਫਿਰ ਕਸ਼ਯਪ, ਉਸ਼ਨਸ, ਚ੍ਯਵਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਵਚਸ਼੍ਰਵਸ, ਸੁਪਿਕਾ, ਸ਼੍ਯਾਵਸ਼੍ਵ ਅਤੇ ਸਪਥੀਸ਼ਵਰ, ਸੁਮੰਤੁ, ਵਰਚਾਰੀ, ਕਬੰਧ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਿਕੰਧਰ, ਭੱਲਪੀ, ਮਧੁਪਿੰਗ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁ ਅਤੇ ਤਪੋਨਿਧਿ, ਸ਼ਾਲਿਹੋਤ੍ਰ, ਅਗ્નਿਵੇਸ਼੍ਯ, ਯੁਵਨਸ਼੍ਵ ਅਤੇ ਸ਼ਰਦਵਾਸੁ, ਉਲੂਕ, ਵਿਦ੍ਯੁਤ, ਸ਼ਦਵਲ ਅਤੇ ਅਸ਼੍ਵਲਾਯਣ, ਕੁਸ਼ਿਕਾ, ਗਰਗ, ਮਿਤ੍ਰਕ ਅਤੇ ਰਿਸ਼੍ਯਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਮਹਾਨ ਯਤਨ ਕੀਤੇ। ਜਿਹੜੇ ਭਗਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਸਾਵਰਨੀ ਅਤੇ ਦੱਖ ਸਾਵਰਨੀ ਨਾਮਕ ਮਨੂ ਹੋਣਗੇ। ਚੌਦਵਾਂ ਮਨੁ ਭੌਤਯਾ ਕਹਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਮਨੂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਗੇ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪੁਰਾਣੇ, ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਾਰਾਇਣ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੁਰਖ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਕੁਛਾ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਅਤੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਵਰਣਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪਰਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕੀਏ, ਜੋ ਸਿਰਫ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ—ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਸਵਰੂਪ ਕੀ ਹੈ? ਇਸ ਉੱਤੇ ਸੂਤ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਵਾਚਕ ਹਨ, ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਉਥੇ ਆਏ ਜਿਥੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਯਜਨਾ ਲਈ ਇਕੱਠੀ ਸੀ। ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਿਅਾਸ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੁੜੀ ਵਰਗੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਅਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ: "ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਤਪੱਸਿਆ, ਅਧਿਐਨ ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਘਾਟ ਆਈ ਹੈ?