ਸੁਣੋ, ਇਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਅਤੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਹੀ ਉਹ ਪਰਮ ਤੱਤ ਹੈ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜੋਤੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੋਤ। ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਨਿਭੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਵੇਦ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਇਕਲਾ ਵੇਦ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹੀ ਉਹ ਵਸਤੂ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ, ਉਹ ਮੋਖਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਵੀ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਜੋ ਵੇਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਲੋਕੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਵੈਵਸਵਤ ਮਾਨਵੰਤਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਅਵਤਾਰ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੇਲੇ, ਜੋ ਜਟਾ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਸਨ, ਬੇਅੰਤ ਜੋਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਚਾਰੇ ਹੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਕਸ਼ਿਰਥ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਵਿੱਚ ਜੈਗੀਸ਼ਵਿਆ ਹਨ। ਦਸਵੇਂ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਗੂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਗ੍ਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੌਦਵੇਂ ਵਿੱਚ ਗਉਤਮ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਹੋਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ: ਜਟਾਮਾਲੀ, ਅੱਟਹਾਸਾ, ਦਾਰੁਕਾ, ਅਤੇ ਲਾਂਗਲੀ—ਇਹ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਹਨ। ਫਿਰ ਸਾਹਿਸ਼ਣੁ, ਸੋਮਸ਼ਰਮਣ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਵਜੋਂ ਨਕੁਲੀਸ਼ਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਾਇਆਵਤਾਰ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਦੇਵੈਸ਼ ਨਕੁਲੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਹੋਰ ਚੇਲੇ ਵੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ—ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਯੋਗੀ ਹਨ: ਵਿਕੇਸ਼ਾ, ਵਿਸ਼ੋਕਾ, ਵਿਸ਼ਾਪਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਪਨਾਸ਼ਨ; ਫਿਰ ਸਨਾ, ਸਨਾਤਨ, ਮੁਕਾਰਾ, ਅਤੇ ਸਨੰਦਨ; ਸੁਧਾਮਾ, ਵਿਰਜਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਪਾਤ੍ਰਜਾ; ਕਪਿਲ, ਆਸੁਰੀ, ਵੋਢੂ, ਅਤੇ ਪੰਜਸ਼ਿਖਾ ਰਿਸ਼ੀ; ਬਲਬੰਧੁ, ਨਿਰਾਮਿਤ੍ਰ, ਕੇਤੁਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਅਤੇ ਤਪੋਧਨ; ਸਰਵਜ੍ਞ, ਸਮਬੁੱਧੀ, ਸਾਧਯ, ਅਤੇ ਸਤਿਆ; ਅਤ੍ਰਿ, ਉਗ੍ਰ, ਸ਼੍ਰਵਣ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਕਾ; ਕਸ਼੍ਯਪ, ਉਸ਼ਨਸ, ਚਯਵਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ; ਵਚਸ਼੍ਰਵਸ, ਸੁਪਿਕਾ, ਸ਼੍ਯਾਵਸ਼੍ਵ ਅਤੇ ਸਪਥੀਸ਼੍ਵਰ; ਸੁਮੰਤੁ, ਵਰਚਾਰੀ, ਕਬੰਧਾ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਿਕੰਧਰਾ; ਭੱਲਪੀ, ਮਧੁਪਿੰਗ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁ ਅਤੇ ਤਪੋਨਿਧਿ; ਸ਼ਾਲਿਹੋਤ੍ਰ, ਅਗਨਿਵੇਸ਼੍ਯ, ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵ ਅਤੇ ਸ਼ਰਦਵਸੁ; ਉਲੂਕ, ਵਿਦ੍ਯੁਤ, ਸ਼ਦ੍ਵਲਾ ਅਤੇ ਅਸ਼੍ਵਲਾਯਨ; ਕੁਸ਼ਿਕਾ, ਗਾਰਗ, ਮਿਤ੍ਰਕ ਅਤੇ ਰਿਸ਼੍ਯ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਇਹ ਵੇਦ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਵਰਣੀ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ ਸਾਵਰਣੀ ਹੋਣਗੇ। ਚੌਦਵਾਂ ਮਨੁ ਭੌਤਯਾ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਨੂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਗੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੁਰਾਣੇ, ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਾਰਾਇਣ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਅਤੇ ਕਛੂਏ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਭਾਵ ਭਾਵ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।