ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਹ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪੰਜ ਗਰੁੱਪ, ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ-ਬਾਰਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ, ਵਸਾਵਰਤਿਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਸੁਤਪਾ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ—ਇਹ ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣੇ। ਸਤਿਆ ਅਤੇ ਸੁਧਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਸਤਾਈ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਗਏ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਪੀਵਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀ—ਇਹ ਸੱਤ ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਥੇ, ਮਨੁ ਵਸੁ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣੇ, ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਏ। ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਇਹ ਗਰੁੱਪ ਚੌਦਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਇੱਕ ਚੌਦਾਂ-ਚੌਦਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਸਨ। ਇਹ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਰੈਵਤ ਮੰਵਤਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇ। ਇਹ ਚਾਰ ਮਨੁ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਤੋਂ ਹੋਏ। ਮਨੋਜਵ ਭੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣੇ; ਹੁਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੁਣੋ। ਮਹਾਨੁਭਾਵ ਅਤੇ ਲੇਖਿਆ—ਇਹ ਪੰਜ ਗਰੁੱਪ, ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਅੱਠ-ਅੱਠ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਅਤਿਨਾਮਾ, ਸਹਿ਷ਣੁ ਅਤੇ ਹੋਰ—ਇਹ ਸੱਤ ਸ਼ੁਭ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁ ਹੁਣ ਸੱਤਵੇਂ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ, ਪੁਰੰਦਰ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਭਰਦਵਾਜ—ਇਹ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਵਾਸੀ ਉਸਦੇ ਅੰਸ਼ ਸਨ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਰੁਚਿ ਤੋਂ ਯਜ੍ਞ, ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਵਜੋਂ, ਜਨਮ ਲਏ। ਉਹ ਤੁਸ਼ਿਤਾ ਵਿੱਚ, ਤੁਸ਼ਿਤਾ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਜਨਮ ਲਏ। ਸਤਿਆ ਵਿੱਚ, ਸਤਿਆ ਜਨਮ ਲਏ—ਜਨਾਰਦਨ ਸੱਚ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਹਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਆਪ ਹੀ ਹਰੀ ਹੋਏ, ਹਰੀ ਨਾਮ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ, ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਵੈਕੁੰਠਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਜਨਮ ਲਏ। ਵਿਸ਼ਣੁ, ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਵਿਘਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਸੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੁ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਅੰਤਰਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨਿਰਗੁਣ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਵੈਸ਼ਣਵ ਰੂਪ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਸੀ ਤੱਤ, ਜੋ ਅਨਿਰੁੱਧ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾ ਹਨ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਮਾਇਆ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਹੀ ਅਨੰਤ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਇਕਲੌਤਾ, ਨਿਰਗੁਣ ਹਰੀ। ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹਰੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਬਣਿਆ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅਪਾਂਤਰਤਮਾ ਬਣਿਆ। ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ, ਵਿਆਸ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਫਿਰ ਸੱਚ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਮੋਹਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।