ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਈਕਸ਼ੂ (ਗੰਨੇ) ਦਾ ਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪਰਮ ਭਗਤ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਾਰਿਜਾਤਾ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਮਹਲ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਲ ਦਸ ਭੀਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਅਤੇ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਲ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖੰਭੇ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘਾਸਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ-ਔਕਾਤ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਤ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਾਧਵ ਦੀ ਸਦਾ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦੀਆਂ ਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਯੁ ਸਥਿਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਆਯੁ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਾਲ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਮ ਭੂਮੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿੱਥੇ ਯੋਗ੍ਯ ਮਨੁੱਖ ਕਰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਭੂਮੀ 'ਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਅਤੇ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਾ ਸੱਤ ਮੁੱਖ ਪਰਬਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਨਾਗ ਦੁਵੀਪ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਵੀ। ਇਹ ਦੁਵੀਪ ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਤੱਕ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਪਰਬਤਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ — ਇਰਾਵਤੀ, ਵਿਤਸਤ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ, ਦੇਵਿਕਾ, ਅਤੇ ਕੁਹੁ। ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਅਤੇ ਲੋਹਿਤਾ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਹਿਮਵਤ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਪਰਣਾਸ਼ਾ, ਵੰਦਨਾ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸੁਖਦਾਇਕ ਸਦਾਨੀਰਾ ਵੀ ਹਨ। ਸ਼ਿਗਰੂ ਅਤੇ ਸਵਸ਼ਿਲਪਾ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਾ ਪਰਬਤਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਮੰਦਾਕਿਨੀ, ਚਿਤਰਕੂਟਾ, ਤਾਮਸੀ, ਅਤੇ ਪਿਸਾਚਿਕਾ — ਇਹ ਨਦੀਆਂ ਰਿਕਸ਼ਵਤ ਪਰਬਤ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵੇਂਯਾ, ਵੈਤਰਣੀ, ਬਲਾਕਾ, ਅਤੇ ਕੁਮੁਦਵਤੀ — ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਵਿਂਧਿਆ ਪਰਬਤ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਸਹਯਾ ਪਰਬਤ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਲਯਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਠੰਡੀ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ੁਕਤਿਮਤ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਾਸੀ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੌਰਾਸ਼ਟਰ, ਸ਼ੂਦਰ, ਆਭੀਰ ਅਤੇ ਅਰਬੁਦਾ ਲੋਕ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਸੌਵੀਰ, ਸੈਂਧਵ, ਹੂਣ ਅਤੇ ਸ਼ਾਲਵ ਵੀ ਇੱਥੇ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੋਕ ਸਦਾ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪੀਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦਵਾਪਰ ਅਤੇ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੁੱਖ, ਥਕਾਵਟ, ਕਲੇਸ਼ ਜਾਂ ਭੁੱਖ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਮਹਲ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੇਵ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ ਸਦਾ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਪਿਨਾਕਾ ਧਾਰੀ (ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ) ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਘਿਰਾਵਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹੈ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨਾਰਾਇਣ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਹਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਸਤੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਦਯਮਾਨ ਹੈ।