ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੁੱਧਾਵਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਤ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਇਸ ਸੁੱਧਾਵਤੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀ ਗੰਧਾਵਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਭੰਜਨ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਦੱਖਲ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਅਮਰ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਨਗਰੀ ਕਾਂਤਿਮਤੀ ਵੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਜੋਤਿ ਚਮਕਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਨੰਦਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀ ਯਸ਼ੋਵਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਪਹੁੰਚਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਸੈਨਾਪਤੀ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਨਗਰੀ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਗੰਗਾ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਚਾਰ ਨਾਮ ਹਨ—ਸੀਤਾ, ਅਲਕਾਨੰਦਾ, ਸੁਚਕਸ਼ੁਰ ਤੇ ਭਦ੍ਰਨਾਮੀ। ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਇਹ ਸੱਤ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੱਛਮ ਵਲ ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਨਾਮਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਲੰਘ ਕੇ, ਇਹ ਗੰਗਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੈਰੂ ਪਰਬਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਕੌਂਪਲ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ-ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੰਖੜੀਆਂ, ਸੀਮਾ ਪਹਾੜੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੱਕ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਦੱਖਣ ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਨੀਲਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਧਾ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਸੀ ਯੋਜਨ ਲੰਬੇ ਹਨ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ। ਮੈਰੂ ਦੇ ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਵੀ ਇਹ ਪਹਾੜ ਈਸਟ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪਹਾੜ ਪੂਰਬ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਮੈਰੂ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਜਠਰ ਆਦਿ ਹੋਰ ਪਹਾੜ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਇਸ ਭੂਮੀ ਉੱਤੇ, ਕੁੜੀਆਂ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ ਤੇ ਲੱਖ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਅੰਬ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵਟ ਦੇ ਫਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਪੁਰਖ ਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਣ, ਐਸਾ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਰੂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੁੱਧ 'ਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਚੰਦ੍ਰਦਵੀਪ ਉੱਤੇ, ਲੋਕ ਨਿਰੰਤਰ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਪਲਕ੍ਸ਼ ਰੁੱਖ ਦਾ ਫਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਜਿਹੜੇ ਇੱਖ (ਗੰਨੇ) ਦਾ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ ਤੇ ਸਦਾ ਉਸਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਪਾਰਿਜਾਤ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਇੱਕ ਆਕਾਸ਼ੀ ਮਹਲ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਲ ਦੱਸ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਇਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘਾਸਨ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ-ਰੌਣਕ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਾਧਵ ਦੀ ਸਤਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਥੋਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤੱਬ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੋਂ ਦੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਸਦਾ ਸੋਹਣੇ ਹੋਣ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਆਦਰ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਚਿਰੰਕਾਲ ਜੀਵਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।