ਕੂਰ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਥਲੇ ਵਾਸੀਆਂ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪੀਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੱਨ-ਸਥਿਤੀ ਸੁਧਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੰਦਰੁਸਤ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਰਿਆ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਿਸਮ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਮਬੂਨਦ ਸੋਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੋ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤਾ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵੈਭ੍ਰਾਜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦਾ ਜੰਗਲ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਝੀਲਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ। ਵੈਕੰਕਾ, ਮਣਿਸ਼ੈਲਾ, ਅਤੇ ਰਿਕਸ਼ਵਾਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਹਾੜ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਪਹਾੜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਏ ਹੋਏ, ਸਿੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਸਤੀ ਵਜੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਕੂਟ, ਸ਼ਿਖਰਾ, ਪਤੰਗਾ ਅਤੇ ਰੁਚਕਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਮੀ ਪਹਾੜ ਹਨ। ਸਮੂਲਾ, ਵਸੁਧਾਰਾ, ਕੁਰੁ ਅਤੇ ਸਾਨੁਮਾਨ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਕਸ਼੍ਰਿੰਗਾ, ਗਜਸ਼ੈਲਾ ਅਤੇ ਪਿਸ਼ਾਚਕਾ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਇਲਾਹੀ ਕਰਤਬਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਸ਼ਿਖਿਵਾਸਾ, ਵੈਦੂਰਿਆ, ਕਪਿਲਾ ਅਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ; ਸੁਪਾਰਸ਼ਵਾ, ਸੁਪਕਸ਼ਾ, ਕੰਕਾ ਅਤੇ ਕਪਿਲਾ; ਅੰਜਨਾ, ਮਧੁਮਾਂਸ, ਕੁਮੁਦਾ ਅਤੇ ਮੁਕੁਟਾ; ਪਾਰਿਜਾਤਾ ਅਤੇ ਕਪਿਲੋਦਕਾ—ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਜੋ ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਸੀ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਹਨ। ਸ਼ੰਖਕੂਟਾ, ਵ੍ਰਸ਼ਭਾ, ਹੰਸਾ ਅਤੇ ਨਾਗ ਨਾਮ ਦੇ ਹੋਰ ਪਹਾੜ ਹਨ। ਮਯੂਰਾ, ਕਪਿਲਾ ਅਤੇ ਮਹਾਕਪਿਲਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਝੀਲ ਮਾਨਸਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਕੇਸਰਾਚਲ ਪਹਾੜ ਹਨ। ਉਥੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਘਾਟੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵੀ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਸਾਫ਼, ਸੁਥਰੇ, ਅਤੇ ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ ਹਨ। ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਉਪਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਪੇਂਦਰ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਤ ਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਨਵੰਤ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਥੇ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਯੋਗ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਉੱਚਤਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਕੇ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਵਾਸ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਮਥਾ ਦੇ ਸੰਗ, ਆਪਣੇ ਸਵਾਮੀ ਵਜੋਂ ਆਨੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਤਯ-ਵਾਦੀ ਤਪਸਵੀ ਉਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉੱਚਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਅਮਰਾਵਤੀ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ-ਚਰਚਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵਤਾ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਉੱਚਤਮ ਨਿਵਾਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣ ਔਖਾ ਹੈ। ਇਕ ਨਗਰ ਤੇਜੋਵਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਲਾਹੀ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਜਪ ਅਤੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ। ਇੱਕ ਨਗਰ ਸੰਯਮਨੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਥਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਤਯ-ਪਰ ਆਡੋਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਇੱਕ ਨਗਰ ਰਕਸ਼ੋਵਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਥੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ ਅਤੇ ਤਮਸੀਕ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ, ਪਹਾੜ, ਝੀਲਾਂ, ਅਤੇ ਨਗਰ, ਇਲਾਹੀ ਵਿਲੱਖਣਤਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ, ਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ।