ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤਕ ਫੈਲੀਆਂ ਮਾਪ-ਇਕਾਈਆਂ ਵਿਚੋਂ ਅੱਧ-ਯੋਜਨ ਦੀ ਮਾਪ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ਨੀ, ਅੰਗੀਰਸ ਅਤੇ ਵਕ੍ਰਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਬੁਧ ਅਤੇ ਭਾਰਗਵ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ ਦੇ ਉੱਪਰ ਸਾਰੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਵਕ੍ਰਾ ਭਾਰਗਵ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੈ, ਤੇ ਵਕ੍ਰਾ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵਾ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਪਰ ਸਥਾਪਤ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਝੁਕੀ ਹੋਈ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦੋਹਣੀ ਲੰਬੀ ਹੈ। ਉਸ ਰਥ ਦੀ ਧੁਰ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਹੀਆ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪਹੀਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਮਾਪ ਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਰਥ ਦੀ ਕੁੱਲ ਮਾਪ ਪੰਜ ਅਤੇ ਅੱਧ ਯੋਜਨ ਹੋਰ ਹੈ। ਧੁਰ, ਜਿੱਥੇ ਰਥ ਦੀ ਲੱਕੜੀ ਟਿਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਧ ਯੁਗਾ ਛੋਟੀ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੇ ਸੱਤ ਘੋੜੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਛੰਦ ਹਨ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ: ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਹਰੀ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਨ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਯਮ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਰੁਣ ਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ: ਅਮਰਾਵਤੀ, ਸੰਯਮਨੀ, ਸੁਖਾ ਅਤੇ ਵਿਭਾ ਹਨ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਪਹੀਆ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ। ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਮੱਧ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ। ਸਾਰੇ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕ, ਸਭ ਸ਼ਕਤੀ, ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵਤਾ ਸੂਰਜ ਹੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਾਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਉਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਥ ਛੰਦਾਂ, ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨਤਾ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ; ਵਿਵਸਵਤ, ਪੂਸ਼ਨ, ਪਰਜਨਯ ਅਤੇ ਅੰਸ਼ੁ; ਇਹ ਸਾਰੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਵਸੰਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਰਦਵਾਜ, ਗੌਤਮ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਕ੍ਰਤੁ — ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਛੰਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਥਾਸਵਨ, ਫਿਰ ਵਰੁਣ, ਸੁਸ਼ੇਣ ਅਤੇ ਸੇਨਜਿਤ — ਇਹ ਮੁਖੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਦੀਆਂ ਲਗਾਮਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਸੱਪ, ਇੱਕ ਬਾਘ, ਇੱਕ ਘੋੜਾ, ਪਵਨ, ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ — ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਖਸ਼ਸ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਲਾਪਤ੍ਰ, ਸ਼ੰਖਪਾਲ, ਅਤੇ ਏਰਾਵਤ; ਕੰਬਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਤਰਾ ਵੀ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਵਸੁਰੁਚੀ, ਅਰਵਾਵ, ਅਤੇ ਅਸੁਰਥਾ — ਇਹ ਭਾਨੁ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੜਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਨਕਾ, ਸਹਜਨਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ — ਇਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ, ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥ ਦੇ ਸਹਾਇਕਾਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿ-ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਆਸਮਾਨੀ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।